ဤစာတမ္းပါ
ေဆာင္ပါးမ်ားမွာ စာတမ္းျပဳစုသူ ေရးသားတင္ျပေသာ ေဆာင္ပါးမ်ားမဟုတ္ဘဲ
ျဖစ္ပ်က္သြားေသာ ရခိုင္ ျပည္နယ္ အေရးအခင္းကာလအတြင္း အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ
ေဆာင္ပါးရွင္အသီးသီးရဲ႕ ရခိုင္ျပည္နယ္ အေရး အခင္း အေပၚ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပထားတဲ့
ေဆာင္ပါးမ်ားစြာကို စုစည္းထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္…
ဤစာတမ္းျပဳစုသူ
အေနႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ထိုရက္၊ ထိုကာလအတြင္း ဖတ္ရႈခဲ့ရေသာ ေဆာင္ပါးမ်ားစြာကို
တစု တ စည္းတည္း ျပန္လည္ဖတ္ရႈကာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ အေရးအခင္းမ်ားအေပၚ ျပန္လည္
ေ၀ဖန္သံုးသပ္ႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္ပါလို႔ စာတမ္းျပဳစုသူက ဆိုထားပါတယ္-
Mediafire က ေဒါင္းရန္ ကလစ္ႏွိပ္ပါ-
Media vs Religious 2
Thursday, June 21, 2012
Monday, June 18, 2012
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆီသို႔ (၁)
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရဲ႔ အႏွစ္သာရကို လူသားတိုင္း ခံစားခြင့္ ရခ်င္ၾကပါတယ္။
အနည္းဆံုးေတာ့- လူသားတိုင္းဟာ ၿငိမ္း ေအးတဲ့ ဘ၀ေလးနဲ႔ မိမိရဲ႔ ဆႏၵ ျဖစ္ေပၚတာေတြကို
ေအးေအးလူလူ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရတဲ့ ေလာကနိဗၺာန္ ေလးကို ကိုယ္စီကိုယ္ငွ
လိုခ်င္ၾကတာပဲ။
ဒါေပမယ့္- ဒီလို၊- ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုခ်င္ပါတယ္- ဆိုတဲ့ လူေတြၾကားထဲမွာ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ဦးတည္ေစတဲ့ ပဋိပကၡေတြ၊ အတၱႀကီးမႈေတြ- အာသားငမ္းငမ္း တက္မႈေတြ- မနာလို၀န္တိုမႈေတြ တစ္သီတစ္ တန္းႀကီး ရွိေနေလရဲ႕ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျငင္းပါယ္ဖံုးကြယ္ထားလို႔ မရႏိုင္ေကာင္းပါ။
ဒီလိုျဖစ္တည္ေနရတာဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ အႏွစ္သာရကို အမွန္တကယ္ခံစားထိေတြ႔ ေပးေ၀တည္ ေဆာက္ ခြင့္ရေအာင္ ခ်ည္းကပ္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြ မွားေနလို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ အစၥလာမ္သာသနာက သြန္သင္ထားပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ယခုလက္ရွိ- အစဥ္အလာ ဆက္တည္ ခံစား၊ ခ်ီတက္ေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခရီး- သို႔မဟုတ္ မိရိုး ဖလာက ျပၫႊန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈနဲ႔- အစၥလာမ္သာသနာကျပၫႊန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ နည္းဟာ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်ားေသာ အားျဖင့္ မိရိုးဖလာ တရားထဲမွာက စိတ္ကို အေသသတ္လိုက္ျခင္း (၀ိပႆနာ က်င့္ျခင္း) ကို ေအာင္ ျမင္ၿပီ- ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရၿပီ-လို႔ ထင္မွတ္မႈမ်ား ရွိေနပါတယ္။
ဒီလို မိရိုးဖလာက ျပၫႊန္တဲ့- သို႔မဟုတ္ မိရိုးဖလာအတိုင္း လိုက္နာေတြးထင္မိတ့ဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ နည္းက- မိမိရဲ႕ စိတ္အလိုကို (အထင္) ကို အရင္တည္ေဆာက္ခြင့္ ျပဳလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အဲ့ဒီစိတ္ အလိုကိုရေအာင္ႀကိဳးပမ္းျဖည့္ဆီးတယ္။ မိမိရဲ႕စိတ္အလိုကို ျဖည့္ဆီးႏိုင္ရင္ စိတ္ဘ၀င္က်ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးရၿပီလို႔ ထင္မွတ္ခံယူၾကပါတယ္။
မိမိရဲ႕စိတ္ကိုသတ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ စိတ္ကို သတ္ႏိုင္ေအာင္ က်င့္ႀကံအားထုတ္ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရၿပီဆိုတဲ့ အထင္ ကို အရင္အတည္ျပဳၿပီး စိတ္ကို သတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားယူၾကပါတယ္။
အစၥလာမ္က သြန္သင္တာက ဒီလိုမဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီအထင္ကို အရင္ေတာ္လွန္ခိုင္းပါတယ္။ အထင္ဟာ အမွန္ ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္လို႔ မဆံုးျဖတ္မိဘို႔ အရင္ စီစစ္ဘို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ မိမိရဲ႕ အထင္၊ မိမိရဲ႕ ဆႏၵေတြဟာ ယုတၱိရွိ- မရွိ မိမိကိုယ္မိမိ စီစစ္ရဲတဲ့ သတၱိကို အရင္ေမြးခိုင္းပါ တယ္။ အစဥ္ ယုတၱိေဗဒနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အမွန္တရားကို လက္ခံရဲတဲ့ သတၱိကို ေမြးျမဴရမယ္လို႔ သြန္သင္ပါတယ္။- အစဥ္ယုတၱိေဗဒနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အမွန္တရား ဆိုတာ- သိပၸံပညာ- ေဆးပညာ- ၀ိဇၨာပညာ- စသည္ျဖင့္ ဘာညာ ပညာေတြနဲ႔ မပတ္သက္ပါဘူး။ အဲ့ဒီပညာရပ္ေတြဟာ- ေခတ္ကာလအခ်ိန္ရဲ႕ တုိက္စားမႈဒဏ္ကို အာမခံႏိုင္ပါ ဘူး။ ဥပမာ ၁၆ ရာစုႏွစ္က သိပၸံပညာရဲ႕ ေတြ႔ရွိခ်က္ဟာ ဒီေန႔ ဒီေခတ္မွာ ယုတၱိရွိခ်င္မွ ရွိေတာ့မွာပါ။- အစဥ္ မွန္တဲ့ ယုတၱိေဗဒ- ဆိုတာ၊ ဥပမာ ေနဟာ အရွ႔ဘက္က ထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး- ဘယ္ေခတ္၊ ဘယ္ကာ လ ေရာက္ေရာက္ ေနဟာ အေရွ႔ဘက္ကပဲ ထြက္ေနမွာပဲ။
ဒီလိုအစဥ္မွန္တဲ့ တနည္းအားျဖင့္ ေဖါက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈကင္းတဲ့ အမွန္တရားနဲ႔ မိမိရဲ႕ခံယူယံုၾကည္ခ်က္ကို မွတ္
ေက်ာက္တင္ခံႏိုင္ေအာင္ မိမိကိုယ္မိမိ ေလ့က်င့္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ပကတိအမွန္တရားေပၚမွာ- ရပ္တည္ သူ။ သည္းခံ ပါရမီႀကီးသူေတြဟာ ေခတ္ကာလရဲ႕ တုိက္စားခံရျခင္းမွ ကင္းတယ္လို႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ စူရာဟ္ (၁၀၃) မွာ အာမခံခ်က္ ေပးထားပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး- သို႔မဟုတ္ စိတ္ႏွလံုး၏ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ဆိုတာ အခ်ိန္ကုန္လူပန္းခံၿပီး ေလ့က်င့္ေနေလာက္တဲ့ အရာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီလို ေလ့က်င့္ေနျခင္းျဖင့္- ေလာကပတ္၀န္းက်င္က အရာေတြကို မတူမတန္ျပဳမူရာ ေရာက္ တယ္။ မထီမဲ့ျပင္ ျပဳရာေရာက္တယ္။- က်င့္သူအတြက္ေရာ- က်င့္သူရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ေရာ ဘာမွာ ထူးျခားတဲ့ အက်ိဳးျပဳမႈ မရွိဘူးလို႔ သြန္သင္ပါတယ္။
ဒီစကားေတြဟာ သာမန္လူသား အမ်ားႀကီးအတြက္ နားလည္ရ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။
ဆိုလိုတာက--- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့- ကၽြဲကူးေရပါ အပိုဆုကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔ အတြက္-
(၁) လူဟာ မိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။
ပတ္၀န္းက်င္ႀကီး ဆိုတာက အလြန္က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ အဲ့ဒီအထဲက အဓိက-- အခ်က္ေတြကေတာ့-၊
(က) လူမႈေရး
ကၽြန္ေတာ့ အေနနဲ႔ အစၥလာမ္ကေျပာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး-ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ သက္ဆိုင္ရာ ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႔ အခန္းဆက္ တင္ျပသြားပါမယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး- ေမးေျဖ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။
ယခု-- နံပါတ္ (၁) ျဖစ္တဲ့- လူဟာမိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ဆိုတာကို အနည္းငယ္ ရွင္းျပလိုပါ တယ္။
မိမိဆိုတာ လူသားျဖစ္တယ္။ လူသားေၾကာင့္ လူထဲကလူျဖစ္တယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး ခ်ဲ႕ရရင္- မိရိုးဖလာ အေရာင္ ျခယ္ခံထားရတဲ့ အေရာင္စြန္းၿပီး လူသား တစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ- လူတိုင္း ေမ့ေလွ်ာ့ေနတဲ့ အခ်က္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိမသိလိုက္ဘဲ- မိမိရ ႔ဲ ႏွလုံးသည္းပြတ္ထဲမွာ အရာင္တင္ခံထားရတဲ့ အေလ့အက်င့္ အေတြးအေခၚဟာ မိမိ ကိုယ္အပၚမွာ စိုးမိုးေနရာ ယူထားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ လူဟာ လူမပီသ ေသးပါဘူး။ တနည္းအားျဖင့္ လူတည္းဟူေသာ အႏွစ္သာရကို ပတ္၀န္းက်င္ အေရာင္တင္မႈႀကီးက ဖံုးကြယ္ ထားျခင္းခံရတဲ့ ေရြရည္ ေငြရည္ စိမ္ခံထားရတဲ့ ဓါတ္သတၱဳလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဘယ္အရာကို ျဖစ္ျဖစ္- မွန္၏ မွား၏၊ ယုတၱိရွိ၏- မရွိ၏- လို႔ ဆင္ျခင္တတ္တဲ့ အသိထက္၊ မိမိမွာ အေရာင္စြန္း ၿပီးသား စိတ္နဲ႔ ႀကိဳတင္ဆံုးျဖတ္တဲ့စရိုက္၊ မိမိရဲ႔ မိရိုးဖလာ အစြဲကို စံျပဳၿပီး တိုင္းတာဆင္ျခင္တတ္တဲ့ စရိုက္ ေတြက လူသားအေပၚမွာ မင္းမူေနေလ့ ရွိပါတယ္။
မိရိုးဖလာတိုင္းကို အမွားတရားခ်ည္း သက္သက္ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း တစ္ဘက္သတ္ မသံုးသပ္မိဘို႔လည္း လိုပါ တယ္။
ဒီလို ေျပာလို႔- ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးကလည္း လူသားအား မိႈင္းတိုက္တဲ့ တရားခံျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ လူသားဆိုတာ- ေရနဲ႔ ေလွလို ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားက ေလွ သေဘာပါ။ အဲ့ဒီ ေလွဟာ ေရမရွိရင္ ခရီးသြားလို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္- အဲ့ဒီ ေလွထဲမွာ ေရကို အ၀င္ခံလိုက္ရင္လည္း ေလွဟာ ေရထဲမွာ နစ္ျမဳပ္သြားမယ္ဆိုတာကို သတိျပဳဘို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ပစ္ပါယ္ၿပီး- ေလာကကို ၿငီးေငြ႔ တယ္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္တာကို မညီးတြားဘို႔ အစၥလာမ္က တားျမစ္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မ ေၾကာက္ဘို႔- မၿငီးေငြ႔ဘို႔- မေစာ္ကားမိဘို႔- မပစ္ပါယ္မိဘို႔ လိုပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ- ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ စရာ ဥပမာမ်ား ျဖစ္တယ္- မိမိ တက္လွမ္းမယ့္ ခရီးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့- အရာႀကီးျဖစ္တယ္။ ပတ္၀န္း က်င္ကို ပတ္၀န္းက်င္လို နားလည္တတ္ဘို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
သူသားမွာ ဘ၀ သုံးမ်ိဳး ရိွေနပါတယ္။ (၁) ကၽြႏု္ပက္ကို ဆိုတ့ဲ ဘ၀ (၂) ကၽြႏု္ပက္က ဆိုတဲ့ ဘ၀ (၃) ကၽြႏု္ပ္၏ ဆိုတ့ဲ ဘ၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ကို ဆိုတဲ့ ဘ၀ က ငယ္စဥ္မွာ ပတ္၀န္းက်င္က အေရာင္ကုိ ကူးယူတဲ့ ဘ၀ ျဖစ္ပါ တယ္။ ပထမဆံုး- လူသားတစ္ဦးဟာ ျမန္မာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေမြးရင္ ျမန္မာစကားတတ္မယ္။ ျမန္မာ အစာကို စြဲလန္းႏွစ္သက္ ခံတြင္းေတြ႔သြားမယ္။ တကယ္လို႔ အဂၤလိပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ႀကီးရင္- အဂၤလိပ္စကားတတ္မယ္၊ အဂၤလိပ္ အစားအစာကို ဓါတ္ေတြ႔ သြားမွာျဖစ္တယ္။- အဲ့ဒီက နဲနဲႀကီးလာရင္- ဒါက ဘယ္လိုလဲ၊ ဘာလဲ- (ကၽြႏု္ပ္ကို ေျပာျပပါလို႔) စပ္စုတဲ့ အရြယ္ကို ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီ အရြယ္တစ္ေလွ်ာက္ ပတ္၀န္းက်င္က (ကၽြႏု္ပ္ကို) ေျပာသမွ် မွတ္ယူ အေရာင္တင္ပါေတာ့တယ္။
ဒီထက္နဲနဲ ႀကီးလာရင္ ကိုယ္မွာ ဓါတ္ကူးထားတာကို အေျခခံၿပီး- (သူမ်ားကို ကၽြႏ္ုပ္က) ဒီလို လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒီ လို ျဖစ္ခ်င္တယ္ စသည္ျဖင့္ စိတ္ခံစားမႈ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ လူအမ်ားစုႀကီးဟာ- ကၽြႏ္ုပ္ကိုဆိုတဲ့ ဘ၀ကို အေျခခံ အေရာင္တင္ခဲ့တဲ့ မိဘ- ဆရာသမား ပတ္၀န္းက်င္ကို အေျခခံၿပီး- ကၽြႏ္ုပ္က ဆိုတဲ့ အေရာင္ကို ေတာက္ျပေလ့ ရွိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- ကၽြႏ္ုပ္၏ မူလဇစ္ျမစ္ လူဆိုတဲ့ အတြင္းဓါတ္သေဘာကို ေမ့ေလွ်ာ့ေနေလ့ ရွိပါတယ္။ အစၥလာမ္က ဒီလိုအခ်င္းအရာကို အျဖစ္မခံဘို႔- တစ္ကယ္လို႔ မိဘအရင္းက ယုတၱိမဲ့ အယူအဆေတြကို သြန္သင္ေနတယ္ ဆိုရင္- မိဘကိုရိုေသပါ။ ေလးစားပါ။ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ သြန္သင္တဲ့ ယုတၱိမယ့္ အေရာင္ကို အစြန္းမခံပါနဲ႔လို႔ သြန္သင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္- လူအမ်ားစုႀကီးက မိရိုးဖလာ ေအာက္မွာ ေစာေၾကာရဲျခင္း မရွိ-။
အဲ့ဒီလို အရာင္ဆိုးခံလိုက္ရတဲ့အတြက္ လူသားဟာ အေရာင္စြန္းၿပီးသား စိတ္စရိုက္နဲ႔ ဘယ္အရာကို မဆို တိုင္း ထြာ ရႈျမင္ သံုးသပ္ ခံစား- လက္ခံေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါကို အစၥလာမ္က ေတာ္လွန္ခိုင္းပါတယ္။ ဤအရာကား ယုတၱိရွိ၏- မရွိ၏။ ဤအရာကား မွန္၏- အမွန္၏ ဆိုတဲ့ ဆင္ျခင္ သတိနဲ႔ မိမိရဲ႕ စရိုက္ကို မိမိ အစဥ္ ဆံုးမ ေတာ္ လွန္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ေတာ္လွန္ေရးစိတ္စရိုက္ကို နာဖ့္ေဆ့ ေလာင္၀္၀ါမာဟ္ လို႔ ေခၚပါတယ္။ တနည္း အားျဖင့္ မိႈင္းမိစိတ္ စရိုက္ကို ျပန္လည္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေလွ်ာ္ဖြတ္ပါမ်ားလို႔ စိတ္စရိုက္ေပၚမွာ မိႈင္းမိေနမႈမ်ား လြင့္ပါးကင္းစင္သြားရင္- သို႔မဟုတ္၊ မိမိရဲ႕ေတာ္လွန္ေရးစိတ္နဲ႔ မိမိတစ္သားတည္း ျဖစ္သြားရင္ စိတ္ဟာ ဘ၀င္ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း နာ့ဖ္ဆိ မုတြမာဟ္ အီနာဟ္ကို မူလအျဖဴတည-္ ဘ၀င္ေအးၿငိမ္းတဲ့ စိတ္ကို ျပန္ လည္ ရရိွသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါမွ- လူဟာ ၿငိမ္းခ်မ္း ျခင္းရဲ႕ အဆီအႏွစ္ အရသာကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ခံစားခြင့္ ရွိသြားပါတယ္။
မိမိကိုယ္မိမိေတာ္လွန္ေရး စိတ္စရိုက္နဲ႔ မိမိဟာ တစ္သားတည္း ျဖစ္ျခင္း ဆိုတာက-- ဥပမာ လူတစ္ဦးဟာ ကိုယ္ခံပညာတစ္ခုကို သင္တယ္၊ ဆိုပါေတာ့- အတိုက္အခံက ဘယ္လို ထိုးရန္ ဘယ္လို ခုခံပါ။ ဘယ္လို သတ္ ပုတ္ရင္ ဘယ္လို ကာကြယ္ပါဆိုတဲ့ စာသားကို အလြတ္က်က္ထားယံုနဲ႔ ကိုယ္ခံပညာက အဲ့ဒီ က်က္မွတ္ထား သူထံမွာ တစ္သားတည္း ျဖစ္မေနႏိုင္ဘူး။ အဲ့ဒီလူဟာ အဲ့ဒီပညာေတြကို မိမိရဲ႕ မသိစိတ္မွာ စြဲၿငိၿပီး- တစ္ဘက္ သားက မိမိကို တိုက္ခိုက္လာရင္- ဘယ္လုိ ကာကြယ္ရမယ္ဆိုတာကို ေတြးေတာေနစရာ မလိုဘဲ- အလိုလို ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားေအာင္ထိ ေလ့က်င့္ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။- အလားတူပဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ နာ့ဖ္ေဆ့ေလာင္၀္၀ါမာဟ္နဲ႔ မိမိဟာတစ္သားတည္း ျဖစ္သြားရင္- ပတ္၀န္းက်င္က ေျပး၀င္လာတဲ့ အေရာင္ဆိုး လိုစိတ္ေတြကို အလိုလို ခုခံၿပီးသြား ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုအေျခအေနကို ေရာက္သြားရင္-- သူဟာ လိုခ်င္ခ်င္-မလိုခ်င္ခ်င္၊ ေတြးထားထား- မေတြးထားထား စိတ္ ႏွလံုး ေအးၿငိမ္းျခင္းဆိုတဲ့ဆုကို အလိုလို ဆြတ္ခူးၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။
အစၥလာမ္က သြန္သင္တာမွာ- လူဟာ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ လူပီသဘို႔ အတြက္ ပကတိမွန္ကန္တဲ့ အမွန္ တရားကို မိမိကိုယ္တိုင္ လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ လက္ခံရဲေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ မိရိုးဖလာ ဒ႑ာရီေတြ ေအာက္မွာ အမွန္တရားကို လက္ခံဘို႔ မ၀ံ့မရဲ ျဖစ္ေနရင္ အဲ့ဒီ စိတ္ကိုေတာ္လွန္ပါ။ မိမိရဲ႕ အစြဲစရိုက္ကို ေတာ္ လွန္ပါလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ (ေတာ္လွန္တာမွာ အမုန္တရား မရွိဘို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ေနာက္ေခါင္းစဥ္ခြဲေတြမွာ ဒီအေၾကာင္း ပါလာပါမယ္)။ မိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားသြားရင္- အဲ့ဒီ- လူ ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆီသို႔ ဦးတည္ေနပါတယ္။- ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆိုတဲ့ အပိုဆုကို လိုခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ- မလိုခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ၊ အဲ့ဒီ မွတ္တိုင္ကေတာ့ မိမိခ်ီတက္တဲ့ လမ္းမွာ ေသခ်ာေပါက္ ေစာင့္ေနပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ- ဆိုတဲ့၊ ခရီးကို ခ်ီတက္ဘို႔ လြယ္ကူလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေပါင္းစံု အလႊာေပါင္းစံု ခံစားမႈေပါင္းစံု အတြက္ တစ္လႊာခ်င္း ရွင္းျပရမွာေတာ့- က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။--
မိမိကိုယ္ မိမိ လူပီသေစရန္ စိတ္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္မည့္ လက္ႏွက္မ်ား
ဘယ္ေတာ္လွန္းမွာ မဆို- အဲ့ဒီေတာ္လွန္ေရးကို ေအာင္ျမင္မႈ ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔ လက္နက္မ်ား လိုအပ္ပါတယ္။--
အဲ့ဒီ လက္နက္ေတြဟာ- စိတ္ကူးယဥ္ေလာကထဲမွာ မရွိဘူး- ပံုျပင္စာအုပ္ေတြမွာ မရွိဘူး၊ ဒ႑ာရီ ဇာတ္လမ္း ေတြမွာ မရွိဘူး- မ်က္လံုးစံုမွိတ္ နာခံဆည္းကပ္ေနတာမွာ မရွိဘူး။--- လူသားနဲ႔ အနီးဆံုး ပတ္၀န္းက်င္ထဲက ထိေတြ႔မႈေတြထဲမွာပဲရွိတယ္လို႔- က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၫႊန္ျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ-- ပတ္၀န္းက်င္က အရာတစ္ခုကို ေထာက္ျပ သြန္သင္တိုင္း-- `ထိုအရာ၌ သင္တို႔ မရႈ ျမင္တတ္သေလာ´လို႔ မၾကာခဏ ေမးျမန္း သတိေဖၚေပးထားပါတယ္။----
ဒီေနရာမွာ- (၁) ေတာ္လွန္ေရး လက္ႏွက္ဆိုတာ ဘာလဲ- (၂) ေလ့က်င့္ရမယ့္ ေလ့က်င့္ကြင္းက ဘယ္မွာလဲ ဆိုတာကိုသိဘို႔လိုပါတယ္။
မိမိကိုယ္ မိမိေတာ္လွန္ရန္ လက္ႏွက္-
လူသားဟာ- မိရိုးဖလာ အစြဲ ေအာက္မွာ လက္ႏွက္ခ် ကၽြန္ခံၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္လို႔- ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထား မိဘို႔ လိုပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- မိမိအား ေက်းကၽြန္လုပ္ထားသူဟာ- မိရိုးဖလာ မဟုတ္ဘူး- မိရိုးဖလာက လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ လူနဲ႔ အတူ လိုက္ေလွ်ာညီေထြ လည္ပတ္တည္ရွိေနတဲ့ ေလထုလိုမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီေလထဲမွာ ေအာက္စီဂ်င္ပါမယ္၊ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပါမယ္၊ အန႔ံအသက္ေမႊးႀကိဳင္တာပါမယ္။ အနံအသက္ ပုပ္သိုးတာပါမယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးရဲ႕ အညစ္အေၾကးစြန္႔ပစ္မႈေၾကာင့္ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ေလထုကို မျမင္ႏိုင္တဲ့ ညစ္ညမ္းမႈ ေတြက ေရာႁပြန္းထားတာေတြပါလာမယ္။ မိမိဟာ လူသားျဖစ္တယ္။ ဒီပတ္၀န္းက်င္ႀကီးထဲမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္း လာရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလထုႀကီးကို စကၠန္႔မလပ္ တည္မွီ ရႈရႈိက္လာခဲ့တယ္။----- ေလထု ညစ္၏။ မညစ္၏ မသိ၊ သိရန္လည္း သတိမမူ၊ သတိမူတတ္တဲ့ အက်င့္လည္းမရွိ၊ သတိမူတတ္ေစရန္လည္း သြန္သင္ၫႊန္ျပသူ မရွိ- သတိေဖၚေပးသူ မရွိ- ထိုမသိ၊ မရွိ၊--- မ သံသရာထဲမွာ က်င္လည္ရင္း၊ တန္ဘိုးရွိတဲ့ လူဘ၀ကို အခ်ီးႏွီး ျဖဳန္းတီးသလို ေနေနလိုက္မိေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့- မိမိကိုယ္ မသိ၊ မရွိဆိုတဲ့ ဘ၀သံသရာ ေထာင္ထဲမွာ လြတ္ရက္မရွိ အရာက္ပို႔ထားတဲ့သူဟာ မိမိ ကိုယ္တိုင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။- ဒါကိုျမင္တတ္ေစဘို႔-အတြက္
(က) အေျခခံယုတၱိေဗဒကို အရင္လက္ကိုင္ထားရမယ္-
မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္မယ့္ ေတာ္လွန္ေရးမွာ အေျခခံယုတၱိေဗဒဟာ အဓိကက်တဲ့ လက္ႏွက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလက္ႏွက္ ရႏိုင္ဘို႔အတြက္၊ ဘြဲ႔ေတြ၊ ဒီကရီေတြ၊- ရွိေန စရာ မလိုပါဘူး။ အေျခခံက်တဲ့- ေဖါက္ျပန္ ေျပာင္းလဲ ျခင္းမရွိတဲ့ သဘာ၀ ဓမၼႀကီးကို ခိုင္ခိုင္မာမာ လက္ခံရဘို႔ပဲ လိုပါတယ္။ ဥပမာ- ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္က- ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ၾကက္ဥ မဥႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ အေျခခံက်တဲ့ အမွန္တရားကို လက္ကိုင္ထားႏိုင္ရင္ အဲ့ဒီလူဟာ အမွန္တရားကို လက္ခံႏိုင္တဲ့ အင္အား ရွိသြားပါၿပီ။
ဒီလို အေျခခံက်တဲ့ အခ်က္ကိုေလးကိုေတာင္ လက္ခံႏိုင္ဘို႔ရာ ဒီေန႔ ကမၻာ့လူသားေတြထဲက ၉၉ ရာႏႈန္းေက်ာ္ ေလာက္မွာ အင္အား မရွိၾကပါဘူး။- ရိုးရာၾကားဘူးနားေ၀ထဲမွာ- ပံုျပင္လိုလို၊ ဒ႑ာရီလိုလိုေတြကို လိုက္ၿပီး ယံုၾကည္ေနတာေတြက မ်ားပါတယ္။ ဥပမာ- လူသားတစ္ဦးဟာ မေသဘဲ အရွင္ထြက္-ထြက္သြားတယ္ ဆိုတာ မ်ိဳး၊ ဖိုမ်ိဳးေစ့မရွိဘဲ အပ်ိဳစင္-အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ကေလးေမြးႏိုင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးစသည္အားျဖင့္- ဥံဳဖြ ေပါင္း မ်ားစြာေအာက္မွာ အေျခခံယုတၱိေဗဒဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ ေလာကဓမၼႀကီး ပ်က္စီးေနရပါေတာ့တယ္။
ေလာကဓမၼရဲ႕ အမွန္ကို သိျမင္ဘို႔ရာ- ေလာကပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ အျမင္မွန္ (အာရ္ဗီလို အိုင္းႏုယကီးမ္) နဲ႔ ၾကည့္တတ္ဘို႔ လိုပါတယ္။ ဒီလိုၾကည့္တတ္ဘို႔ အတြက္ ပညာကိုရွာပါ။ စာေပၾသဇာေလာင္းရိပ္ကို ေရွာင္ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ေအ့လ္ေမ့ယကီးမ္လို႔ေခၚတဲ့ ပညာမွန္ကို ရွာတတ္ဘို႔ လိုပါတယ္။ လူသားေတြဟာ- ပတ္၀န္း က်င္ မိႈင္းႀကီးေအာက္မွာ မိမိကိုယ္မိမိ မိႈင္းမိေနမွန္းမသိဘဲ မိမိရဲ႕ မိႈင္းမိအသိကို အမွန္လို႔ျမင္ၿပီး- အဲ့ဒီ ထင္ ေယာင္ထင္မွား အမွန္ကို- အမွန္စင္စစ္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သက္ေသျဖစ္ေစအံငွာ- ပံုတိုပတ္စမ်ိဳးစံုကို ၾကားညႇပ္- ေနာက္ဆံုး ဘုရားနာမည္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္ ထပ္ဆင့္မိႈင္းတိုက္တဲ့ စာေပေပါင္းမ်ားစြာကို ေရးသားၾကတယ္။ စာအုပ္ေတြျပဳစုၾကတယ္။ စာသင္ယူသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ျပဌာန္း သင္ၾကားၾကတယ္။ အခုေခတ္မွာ ဆိုရင္ သိပၸံပညာကိုေတာင္ အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး- မိမိလိုခ်င္ရာ သီအိုရီတစ္ပိုင္း တစ္စေလးကို ဆြဲထုတ္လွ်က္ မိမိရဲ႕ျပဌာန္းခ်က္ထဲမွာ အစာသြပ္ ျပဌာန္းတာေတြေတာင္ ရွိတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာသင္ယူရင္လည္း- ဒီစာ-ဟာ ယုတၱိရွိ၏၊ မရွိ၏။ ေလာကဓမၼႏွင့္ ကိုက္ညီ၏ မကိုက္ညီ၏ဆိုတဲ့ စံေပတံ၊ မိမိကိုယ္မိမိ ကာကြယ္ေရး လက္နက္ကို မိမိထံမွာ တတ္ဆင္ထားဘို႔ လိုတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ေအ့လ္ေမ့ယကီးမ္ လို႔ေခၚတဲ့ ပညာမွန္ကို ရႏိုင္ မွာျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာသာေရးစာေပမ်ား ျပဌာန္းတဲ့ ဘာသာေရးစာသင္ေက်ာင္းေတြ၊ ဘာသာေရး စာေပေတြကို၊ ဘာသာတစ္ခုမွာ အစြဲမကုန္တဲ့ သိပၸံပညာရွင္၊ စာေပပညာရွင္မ်ား ေရးသားတဲ့ စာေပေတြကို ဖတ္ရႈေလ့လာရင္ ယုတၱိေဗဒလက္နက္ကို မတတ္ဆင္ထားႏိုင္သူ အတြက္၊ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီ ယုတၱိမဲ့ စာေပေတြရဲ႕အာဏာသက္မႈ၊ ၾသဇာသက္မႈအား မိမိဆိုတဲ့လူသားကို ျမႇဴဆြယ္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္ဆံုး မိမိရဲ႕ အသိ တစ္ခုလံုးကိုပါ- က်ဴးေက်ာ္သိမ္းပိုက္လိုက္ႏိုင္တယ္။ ရွင္းလင္းေအာင္ေျပာရရင္- မိမိကို ယုတၱိမဲ့ အယူအဆေတြ က ကိုလုိနီျပဳလုိက္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။
မိမိကုိယ္ကို ႏွစ္ကိုယ္ခြဲတတ္ေအာင္က်င့္ပါ---ဒီအခ်က္က မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မယ့္ အတြက္ ေလ့က်င့္ေရးကြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားဟာ- ပကတိၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ရယူႏိုင္ဘို႔၊ ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔အတြက္ ေတာ ထြက္ တရားက်င့္ေနရမယ့္ ေခတ္ကုန္သြားပါၿပီ။- ကမၻာေပၚမွာ ပကတိၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို လက္ေတြ႔ ဦးေဆာင္ က်င့္ ႀကံျပသြားတဲ့ ဉာဏ္စဥ္ဆာင္အေပါင္းဟာလည္း- အစဥ္အလာအတိုင္း ေတာထြက္တရားက်င့္တဲ့ နည္းကို သံုးခဲ့တာပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာကို ပစ္ပါယ္မွ ဉာဏ္စဥ္ပိုမိုျမင့္မားႏိုင္တယ္- မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာဟာ ေတာထဲမွ (လူသူ မရွိရာ မရပ္မွာ) မရွိဘူး။ လူေတြထဲမွာ- လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာပဲ ရွိတယ္ဆို တာကို သိလာေတာ့- လူေတြၾကားထဲကို ျပန္ေရာက္လာတာပဲ မဟုတ္လား။
လူေတြနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို တည္မွီေနရတဲ့- လူသားျဖစ္တဲ့ မိမိဟာ- မိမိကိုယ္မိမိ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲလိုက္ပါ။ ခြဲႏိုင္ ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ဆိုလိုတာက- မိမိရဲ႕ အသိကို မိမိကိုယ္ရဲ႕ အျပင္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး- အျပင္ကို ဆြဲထုတ္ ထားတဲ့ အသိနဲ႔ မိမိကုိယ္ကိုမိမိ ေဘာ္လံုးပြဲၾကည့္သလို အျပင္က ျပန္ၾကည့္ပါ။ `ငါဘာလုပ္ခဲ့သလဲ၊ ဘာေတြ ေျပာခဲ့သလဲ´လို႔ ျပန္သံုးသပ္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ေသးဘူး၊ ျပန္သံုးသပ္ျခင္းနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲျခင္းက ဆင္တူရိုးမွား ျဖစ္ေပ မယ့္- ႏွစ္ကိုယ္ခြဲျခင္းက ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။ `ငါ-´ဆိုတဲ့ အေကာင္ ဘာလုပ္လုပ္- လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနပါ ေစ- ပကတိအတိုင္း လႊတ္ထားၿပီး အျပင္က ထိုင္ၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး- အေပၚက စီးၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး- ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးက- တပည့္ကို ၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ေလ့က်င့္လိုက္ပါ။
ၿပီးေတာ့မွ- အဲ့ဒီ `ငါ´ဟာ ယုတၱိမဲ့ အယူအဆမ်ားရဲ႕ သားေကာင္လား၊ ယုတၱိမဲ့ အယူအဆမ်ားထဲမွ ေထာင္က် ေနရတဲ့ အက်ဥ္းသားလား၊ ယုတၱိမဲ့ နယ္ခ်ဲ႔မ်ားရဲ႕ေအာက္က ကိုလုိနီ ေက်းကၽြန္ဘ၀လား- ဆိုတာကို ျမင္တတ္ ေအာင္ ဆက္ၾကည့္ပါ။ တကယ္လို႔ ယုတၱိမဲ့-သစၥာမွားမွာ က်င္လည္ေနတဲ့ `ငါ´ ကို အျပင္က `ငါ´က ကယ္ ထုတ္ဘို႔ ႀကိဳးစားပါ။ ဒါေပမယ့္- အျပင္ကိုထြက္ေနတဲ့ `ငါ´ က စာေပၾသဇာေလာင္းရိပ္ကင္းၿပီး- ပတ္၀န္းက်င္ ထုက ပါလာတဲ့ အစြဲကို ျဖဳတ္ထားဘို႔ေတာ့ လိုတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္- ပတ္၀န္းက်င္ထဲက `ငါ´ နဲ႔- အျပင္ကို ဆြဲထုတ္ထားတဲ့ `ငါ´ ႏွစ္ကိုယ္ဟာ- ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၿပီး- အိုးရြဲ႔ကို စေလာင္းရြဲ႔နဲ႔ အံ၀င္ဂြင္က်ျဖစ္ေအာင္ လိုက္ဖံုးေနလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ ျဖစ္ျခင္းထက္- တစ္ကိုယ့္ ႏွစ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲႏိုင္ဘို႔ လိုပါ တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတဲ့ ေဘာ္လံုးကြင္ထဲမွာ- ၀င္ေရာက္ စကားေနတဲ့ `ငါ´ ကို အျပင္က `ငါ´ က အေ၀းထိန္းနဲ႔ လိုသလို ကစားေပးလိမ့္မယ္။ ဒီအဆင့္မွာ လူဟာ မိမိကိုယ္မိမိလူစင္စစ္ျဖစ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ လူ႔ဂုဏ္ရည္ႏွင့္ ညီေသာ `လူ´ ျဖစ္ျခင္းဆိုတဲ့ ခရီးလမ္းေပၚကို စတင္ေျခခ်ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ကုရ္အံ က်မ္းေတာ္က ေဆြရြာတြလ္မုစ္တက္ကီမ္း- ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာလမ္းစဥ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ခရီးအစက-- ပန္းတိုင္ထိ ခရီးသည္ေတြထဲမွာ- တက္ဆင္း မွတ္တိုင္ေတြက ရွိေနေသးတယ္။
(၁) စီးပြား လာဘ္လာဘ မွတ္တိုင္
စသည့္ျဖင့္ ႀကီးမားစြာ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္အား ရွိတဲ့ ေလာကီမွတ္တိုင္ႀကီးေတြက ခရီးသည္ေတြကို ခရီးလမ္းေပၚက အတင္းဆြဲခ်သလို ဖိတ္ေဖၚေနျခင္းေတြ ရွိတယ္။- ေနာက္ဆံုး ခရီးသည္က စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာစြာနဲ႔ မဆင္းဘဲ တင္း ခံေနရင္ေတာင္- အဲ့ဒီမွတ္တိုင္ေတြက ေရေလး တစ္ခြက္ေလာက္ တိုက္လိုက္တာမ်ိဳး (အဆိပ္သြင္းလိုက္တာ မ်ိဳး) ေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အမွန္တရားကို သိေနတဲ့ မ်ားစြာေသာ လူသားေတြဟာ- အမွန္တရား ကို သိတာမွန္ႏိုင္ေပမယ့္ အဲ့ဒီ အမွန္တရားမွာ- တစ္စိုက္မတ္မတ္ စေတးေပးဆပ္ မရပ္တည္ႏိုင္ၾကဘူး။ အခြင့္ အေရး ရမယ္ထင္ရင္ ႀကံဳရာမွတ္တိုင္ ဆင္းလိုက္ၾကေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့- ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ အမွန္တရား ေလာကယုတၱိေဗဒ မွတ္တိုင္ကို- မိမိဖာသာ မိမိေလွ်ာက္လွမ္းေနလို႔- ဘယ္သူ႔ကိုမွ မထိခိုက္ေပ မယ့္၊ မိမိကိုေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ ပင္ပန္းေစမႈ ရွိေနတယ္။
ပတ္၀န္းက်င္က ပစ္ခတ္တဲ့ လက္ႏွက္ မ်ိဳးစံုဟာ မိမိကို ဦးမတည္ဘဲ- သူ႔ဟာသူ ပစ္ခတ္ေနေပမယ့္၊ မိမိက ေတာ့- မိမိကိုယ္ပစ္ခတ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတတ္တယ္။
ဒီအဆင့္မွာ- မိမိအရိုးစြဲ ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ ၾကားဘူးနား၀ ဘာသာတရားရဲ႔ စကားစဥ္တြကို ေရဆန္ကူးရမယ့္ကိန္း ဆိုက္လာ
ၿပီေလ။ ဥပမာ- ေလာကယုတၱိေဗဒ အရ ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္က- ၾကက္ဥ မဥ ႏိုင္ေပမယ့္၊ မိမိယံုၾကည္တဲ့ ဘုရားရွင္ဆိုတာ- အင္မတန္ တန္ခိုးႀကီးတယ္၊ အရာရာကို ဥံဳဖြ- ျဖစ္ေစဆိုၿပီး လုပ္ႏိုင္တယ္။ အဲ့ဒီ ဘုရားရွင္က ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္ကို ၾကက္ဥ-ဥေစဆိုရင္ မဥႏိုင္ဘူးဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးစတဲ့၊ ေလာကဓမၼလမ္းေၾကာင္း က ေဖါက္ျပန္ေရးမူေတြကို စဥ္းစားလာတယ္။ ေဖါက္ျပန္ေရးမူနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ စာေပေတြ၊ ေျပာဆိုတဲ့ အဆို အမိန္႔ေတြဘက္ကို တိမ္းပါးလာတယ္။ ၿပီးေတာ ့ သူျမင္ခ့ဲတဲ့ အျမင္မွန္ အိုင္းႏုယကီမ္း၊ အသိမွန္ ေအ့လ္ေမ့ယ ကီမ္း ေတြကို စေတးလိုက္ၿပီး၊ မိရိုးဖလာ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ ဟက္ကုယကီမ္း ပကတိအမွန္ (ပရမတၳသစၥာ) ျဖစ္တယ္လို႔ ထင္မွတ္သြားတတ္ပါတယ္။
က်မ္းျမတ္ကုရ္အံမွာေတာ့- ေဆြရြာတြလ္တက္ကီမ္း ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္က တိမ္းေခ်ာ္သြားသူေတြ ကို ႆြာြာလီန္း မ်ားျဖစ္တယ္လို႔ သုံးပါတယ္။ (၁း၅-၇) ရူပေဗဒ သေဘာတရား အရ သူတို႔ဟာ အလုပ္ၿပီး ေျမာက္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္သြားလို႔- သူတို႔ရဲ႕ အဆင့္ဟာ အခားသူေတြနဲ႔ ထူးမျခားနားပါဘူး။
ပကတိ အမွန္တရားဆိုတဲ့ ခရီးကို ေရာက္လာရင္- ဆရာစဥ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးက ေျပာေနတဲ့ အယူေတြမွာ ဘုရားနာမည္ကို သံုးၿပီး ေျပာဆိုပါေစ-၊ ယုတၱိမဲ့တာေတြကို `ဒါေတာ့ ဘုရားက ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရား ဆိုတာ လူသားကို ဘယ္တံုးက လိမ္ညာလွည့္ပတ္-၊ ဟိုတစ္မ်ိဳး ဒီတစ္မ်ိဳး ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ဒ႑ာရီေတြ ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေခတ္ေနာက္က်သြားေစမယ့္ စကားေတြကို ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေလာကဓမၼကို ျပဌာန္းတဲ့ ဘုရားဟာ- သူျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒကို သူကိုယ္ခ်ိဳးေဖါက္မွာ မဟုတ္ဘူး-´လို႔ ရဲရဲတင္းတင္း ျပတ္ ျပတ္သားသား သတၱိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရဲရပါေတာ့မယ္။ ျပတ္သားၿပီးေဖါက္ျပန္မႈ ကင္းမဲ့တဲ့သတၱိမ်ိဳးလည္း ေမြးရပါေတာ့ မယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေဆြရြာသြလ္မုစ္တက္ကီမ္း ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္သူေတြဟာ-(၁) သဗၺညဳတေရႊဥာဏ္ေတာ္ခ်ီးျမႇင့္ခံရေသာ သတင္းေတာ္ေဆာင္မ်ား၊ (၂) သမာဓိ ခိုင္မာေသာ ေျဖာင့္မတ္သူမ်ား၊ (၃) သစၥာဓမၼ၌ ေပးဆက္သက္ေသတည္သူမ်ား၊ (၄) မိမိကိုယ္ကို မိမိ ေကာင္းမႈသို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသူမ်ားသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ကုရ္အံက်မ္းေတာ္ရဲ႕ (၄း၆၉) မွာ ဆိုထားပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ လူသားဟာ အထက္ပါ ေလး ခ်က္ထဲက တစ္ခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရင္ ပကတိ ေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ရဲ႕ ပန္းတိုင္ကို ဆိုက္ေရာက္ရမွာ ေသခ်ာ ေပါက္ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ-့ ေဆြရြာသြလ္မုစ္တက္ကီမ္း- ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ဟာ ခရီးမွာ ခရီးသည္ေကာင္း တစ္ဦး ျဖစ္ဘို႔ ဆိုတာ လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္တယ္လို႔ မထင္မွတ္အပ္ေပဘူး။ ခက္မေယာင္နဲ႔ လြယ္ကူတဲ့ လမ္းစဥ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
အစၥလာမ္က ၫႊန္ျပသြန္သင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ဆီသို႔ ခရီးဟာ- ေက်ာင္းတက္ပညာသင္ေနရင္း၊ မိမိအတြက္ တတ္ ကၽြမ္းတဲ့ပညာနဲ႔ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေနရင္း၊ တံငါလုပ္ရင္း၊ လယ္ထြန္ရင္း--ဘယ္အေျခအေနမွာ ျဖစ္ျဖစ္ မေဖါက္ျပန္တဲ့ အေျခခံယုတၱိေဗဒကို လက္ကိုင္ထားႏိုင္သူ အတြက္၊ လက္ကိုင္ထားရဲသူအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ သည္ ျဖစ္ေစ၊ မေမွ်ာ္လင့္သည္ျဖစ္ေစ ေရာက္ကို ေရာက္သြားတဲ့ ခရီးတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ေတြေတာ့ ရွိေနေသးတယ္။
ေဆာင္ရန္ကေတာ့- ေဖါက္ျပန္ျခင္းကင္းတဲ့ အေျခခံ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ယုတၱိေဗဒ ေပတံကို လက္ကိုင္ထားပါ။-
တစ္ေျဖးေျဖး- မိမိဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ- ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ေတြ ေပ်ာက္သြား လိမ့္မယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ေဆာင္ရမယ္ ေရွာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အဆင့္ေတြ ေက်ာ္လြန္သြားလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ မွာ မိမိဟာ ယုတိၱေဗဒ နဲ႔ တစ္သားတည္း က်သြားေပၿပီ။ တနည္းအားျဖင့္ ေဖါက္ျပန္မႈကင္းမဲ့တဲ့ သစၥာတရားနဲ႔ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားေလၿပီ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကို ေရာက္ေတာ့မွ- အျခားေသာ သူမ်ားအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အမွန္ကို ျပေပးလိုက္ပါ။- ဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မိမိဟာ ရင့္က်က္ေနၿပီျဖစ္လို႔- ယုတၱိမဲ့ ကမၻာႀကီးက မိမိကိုယ္ ထိပ္တိုက္ တိုးလာရင္ေတာင္- အလင္းေရာင္ကို အေမွာင္ထုက ၀င္ေဆာင့္သလို- အေမွာင္ထုသည္သာ အလင္းေရွ႔မွာ ဦးက်ိဳးက်သြားပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီအတြက္လည္း- ရင့္က်က္ၿပီးသား ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရၿပီးသားျဖစ္တဲ့ မိမိမွာ- ေမာ္ႂကြား ျခင္း၊ ဦးက်ိဳးသြားတဲ့ အေမွာင္ထု အေပၚ ၀ံ့ႂကြားဂုဏ္ေဖၚလိုျခင္း ကင္းမဲ့လွ်က္ သူတို႔ေတြ အလင္းရသြားေလၿပီ ဆိုတဲ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ပီတိရသသည္သာ ျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မယ္။- ဒီလို စိတ္မ်ိဳးကို ေဖၚျပၿပီးသား အတိုင္း နာဖ့္ေဆ့မုတြမာအီနာဟ္ လို႔ ေခၚပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆီသို႔ (၂) အား ဆက္ဖတ္ရန္ ကလစ္ႏွိပ္ပါ....
ဒါေပမယ့္- ဒီလို၊- ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုခ်င္ပါတယ္- ဆိုတဲ့ လူေတြၾကားထဲမွာ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ဦးတည္ေစတဲ့ ပဋိပကၡေတြ၊ အတၱႀကီးမႈေတြ- အာသားငမ္းငမ္း တက္မႈေတြ- မနာလို၀န္တိုမႈေတြ တစ္သီတစ္ တန္းႀကီး ရွိေနေလရဲ႕ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျငင္းပါယ္ဖံုးကြယ္ထားလို႔ မရႏိုင္ေကာင္းပါ။
ဒီလိုျဖစ္တည္ေနရတာဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ အႏွစ္သာရကို အမွန္တကယ္ခံစားထိေတြ႔ ေပးေ၀တည္ ေဆာက္ ခြင့္ရေအာင္ ခ်ည္းကပ္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြ မွားေနလို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ အစၥလာမ္သာသနာက သြန္သင္ထားပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ယခုလက္ရွိ- အစဥ္အလာ ဆက္တည္ ခံစား၊ ခ်ီတက္ေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခရီး- သို႔မဟုတ္ မိရိုး ဖလာက ျပၫႊန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈနဲ႔- အစၥလာမ္သာသနာကျပၫႊန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ နည္းဟာ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်ားေသာ အားျဖင့္ မိရိုးဖလာ တရားထဲမွာက စိတ္ကို အေသသတ္လိုက္ျခင္း (၀ိပႆနာ က်င့္ျခင္း) ကို ေအာင္ ျမင္ၿပီ- ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရၿပီ-လို႔ ထင္မွတ္မႈမ်ား ရွိေနပါတယ္။
ဒီလို မိရိုးဖလာက ျပၫႊန္တဲ့- သို႔မဟုတ္ မိရိုးဖလာအတိုင္း လိုက္နာေတြးထင္မိတ့ဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ နည္းက- မိမိရဲ႕ စိတ္အလိုကို (အထင္) ကို အရင္တည္ေဆာက္ခြင့္ ျပဳလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အဲ့ဒီစိတ္ အလိုကိုရေအာင္ႀကိဳးပမ္းျဖည့္ဆီးတယ္။ မိမိရဲ႕စိတ္အလိုကို ျဖည့္ဆီးႏိုင္ရင္ စိတ္ဘ၀င္က်ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးရၿပီလို႔ ထင္မွတ္ခံယူၾကပါတယ္။
မိမိရဲ႕စိတ္ကိုသတ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ စိတ္ကို သတ္ႏိုင္ေအာင္ က်င့္ႀကံအားထုတ္ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရၿပီဆိုတဲ့ အထင္ ကို အရင္အတည္ျပဳၿပီး စိတ္ကို သတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားယူၾကပါတယ္။
အစၥလာမ္က သြန္သင္တာက ဒီလိုမဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီအထင္ကို အရင္ေတာ္လွန္ခိုင္းပါတယ္။ အထင္ဟာ အမွန္ ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္လို႔ မဆံုးျဖတ္မိဘို႔ အရင္ စီစစ္ဘို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ မိမိရဲ႕ အထင္၊ မိမိရဲ႕ ဆႏၵေတြဟာ ယုတၱိရွိ- မရွိ မိမိကိုယ္မိမိ စီစစ္ရဲတဲ့ သတၱိကို အရင္ေမြးခိုင္းပါ တယ္။ အစဥ္ ယုတၱိေဗဒနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အမွန္တရားကို လက္ခံရဲတဲ့ သတၱိကို ေမြးျမဴရမယ္လို႔ သြန္သင္ပါတယ္။- အစဥ္ယုတၱိေဗဒနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အမွန္တရား ဆိုတာ- သိပၸံပညာ- ေဆးပညာ- ၀ိဇၨာပညာ- စသည္ျဖင့္ ဘာညာ ပညာေတြနဲ႔ မပတ္သက္ပါဘူး။ အဲ့ဒီပညာရပ္ေတြဟာ- ေခတ္ကာလအခ်ိန္ရဲ႕ တုိက္စားမႈဒဏ္ကို အာမခံႏိုင္ပါ ဘူး။ ဥပမာ ၁၆ ရာစုႏွစ္က သိပၸံပညာရဲ႕ ေတြ႔ရွိခ်က္ဟာ ဒီေန႔ ဒီေခတ္မွာ ယုတၱိရွိခ်င္မွ ရွိေတာ့မွာပါ။- အစဥ္ မွန္တဲ့ ယုတၱိေဗဒ- ဆိုတာ၊ ဥပမာ ေနဟာ အရွ႔ဘက္က ထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး- ဘယ္ေခတ္၊ ဘယ္ကာ လ ေရာက္ေရာက္ ေနဟာ အေရွ႔ဘက္ကပဲ ထြက္ေနမွာပဲ။
ဒီလိုအစဥ္မွန္တဲ့ တနည္းအားျဖင့္ ေဖါက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈကင္းတဲ့ အမွန္တရားနဲ႔ မိမိရဲ႕ခံယူယံုၾကည္ခ်က္ကို မွတ္
ေက်ာက္တင္ခံႏိုင္ေအာင္ မိမိကိုယ္မိမိ ေလ့က်င့္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ပကတိအမွန္တရားေပၚမွာ- ရပ္တည္ သူ။ သည္းခံ ပါရမီႀကီးသူေတြဟာ ေခတ္ကာလရဲ႕ တုိက္စားခံရျခင္းမွ ကင္းတယ္လို႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ စူရာဟ္ (၁၀၃) မွာ အာမခံခ်က္ ေပးထားပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး- သို႔မဟုတ္ စိတ္ႏွလံုး၏ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ဆိုတာ အခ်ိန္ကုန္လူပန္းခံၿပီး ေလ့က်င့္ေနေလာက္တဲ့ အရာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီလို ေလ့က်င့္ေနျခင္းျဖင့္- ေလာကပတ္၀န္းက်င္က အရာေတြကို မတူမတန္ျပဳမူရာ ေရာက္ တယ္။ မထီမဲ့ျပင္ ျပဳရာေရာက္တယ္။- က်င့္သူအတြက္ေရာ- က်င့္သူရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ေရာ ဘာမွာ ထူးျခားတဲ့ အက်ိဳးျပဳမႈ မရွိဘူးလို႔ သြန္သင္ပါတယ္။
ဒီစကားေတြဟာ သာမန္လူသား အမ်ားႀကီးအတြက္ နားလည္ရ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။
ဆိုလိုတာက--- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့- ကၽြဲကူးေရပါ အပိုဆုကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔ အတြက္-
(၁) လူဟာ မိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။
(၂) မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္ေရး
လုပ္ျခင္းျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးကို ျပဳျပင္ေပးရမယ္။
ပတ္၀န္းက်င္ႀကီး ဆိုတာက အလြန္က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ အဲ့ဒီအထဲက အဓိက-- အခ်က္ေတြကေတာ့-၊
(က) လူမႈေရး
(ခ) ပညာေရး
(ဂ) စီးပြားေရး
(ဃ) ႏိုင္ငံေရး-- ဆိုၿပီး ပိုင္းျခား
သတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့ အေနနဲ႔ အစၥလာမ္ကေျပာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး-ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ သက္ဆိုင္ရာ ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႔ အခန္းဆက္ တင္ျပသြားပါမယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး- ေမးေျဖ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။
ယခု-- နံပါတ္ (၁) ျဖစ္တဲ့- လူဟာမိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ဆိုတာကို အနည္းငယ္ ရွင္းျပလိုပါ တယ္။
မိမိဆိုတာ လူသားျဖစ္တယ္။ လူသားေၾကာင့္ လူထဲကလူျဖစ္တယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး ခ်ဲ႕ရရင္- မိရိုးဖလာ အေရာင္ ျခယ္ခံထားရတဲ့ အေရာင္စြန္းၿပီး လူသား တစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ- လူတိုင္း ေမ့ေလွ်ာ့ေနတဲ့ အခ်က္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိမသိလိုက္ဘဲ- မိမိရ ႔ဲ ႏွလုံးသည္းပြတ္ထဲမွာ အရာင္တင္ခံထားရတဲ့ အေလ့အက်င့္ အေတြးအေခၚဟာ မိမိ ကိုယ္အပၚမွာ စိုးမိုးေနရာ ယူထားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ လူဟာ လူမပီသ ေသးပါဘူး။ တနည္းအားျဖင့္ လူတည္းဟူေသာ အႏွစ္သာရကို ပတ္၀န္းက်င္ အေရာင္တင္မႈႀကီးက ဖံုးကြယ္ ထားျခင္းခံရတဲ့ ေရြရည္ ေငြရည္ စိမ္ခံထားရတဲ့ ဓါတ္သတၱဳလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဘယ္အရာကို ျဖစ္ျဖစ္- မွန္၏ မွား၏၊ ယုတၱိရွိ၏- မရွိ၏- လို႔ ဆင္ျခင္တတ္တဲ့ အသိထက္၊ မိမိမွာ အေရာင္စြန္း ၿပီးသား စိတ္နဲ႔ ႀကိဳတင္ဆံုးျဖတ္တဲ့စရိုက္၊ မိမိရဲ႔ မိရိုးဖလာ အစြဲကို စံျပဳၿပီး တိုင္းတာဆင္ျခင္တတ္တဲ့ စရိုက္ ေတြက လူသားအေပၚမွာ မင္းမူေနေလ့ ရွိပါတယ္။
မိရိုးဖလာတိုင္းကို အမွားတရားခ်ည္း သက္သက္ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း တစ္ဘက္သတ္ မသံုးသပ္မိဘို႔လည္း လိုပါ တယ္။
ဒါေၾကာင့္ အစၥလာမ္က- လူသားဟာ
ႀကိဳတင္ဆံုးျဖတ္တတ္တဲ့ စရိုက္ရဲ႔ အာဏာစက္ေအာက္မွာ ေက်းကၽြန္ျဖစ္ ေနရတဲ့ နာ့ဖ့ဖ္ေဆ့အမာနာဟ္
စြန္းထင္းမိႈင္းမိေနတဲ့ စရိုက္ပိုင္ရွင္လို႔ သြန္သင္ သတိေပးထားပါတယ္။ ဒါေပ မယ့္
ဒီစရိုက္ဟာ ေမြးရာပါ စရိုက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သတိထားမိဘို႔လိုပါတယ္။ ေရွးဘ၀
၀ဋ္ေႂကြးေၾကာင့္ စြန္းထင္ခံရတာ မဟုတ္ဘူး။ မိမိနဲ႔ ဘာမွ မပတ္သက္တဲ့ ကမၻာဦး
လူသားႏွစ္ဦးရဲ႕ အကုသိုလ္မႈေၾကာင့္ မိမိက မဆီမဆိုင္ ခံေနရတာလည္း မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုလည္း
နားလည္ထားဘို႔ လိုပါတယ္။ အစၥလာမ္က သြန္သင္ တာက လူသားရဲ႕ ေမြးရာပါ စရိုက္က
နာ့ဖ့ဖ့ဖ္ေ္ေ္ေဆ ့မုတုတြမြမာ အီနီနာဟ ္ ေခၚ ပကတ ိ အျဖဴထည ္ စရိုက္ သို႔မဟုတ္ စိတ္ဘ၀င္
ေအးၿငိမ္းၿပီးသား စရိုက္ ျဖစ္ပါတယ္။ စြန္းထင္းမိႈင္းမိေနတဲ့ စရိုက္ဆိုတာ- ေမြးရာပါ
အျဖဴ ထည္စရိုက္ကို ထိေတြ႔ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္- အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အထိ အေတြ႔က
အေရာင္ဆိုးလိုက္ ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလို ေျပာလို႔- ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးကလည္း လူသားအား မိႈင္းတိုက္တဲ့ တရားခံျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ လူသားဆိုတာ- ေရနဲ႔ ေလွလို ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားက ေလွ သေဘာပါ။ အဲ့ဒီ ေလွဟာ ေရမရွိရင္ ခရီးသြားလို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္- အဲ့ဒီ ေလွထဲမွာ ေရကို အ၀င္ခံလိုက္ရင္လည္း ေလွဟာ ေရထဲမွာ နစ္ျမဳပ္သြားမယ္ဆိုတာကို သတိျပဳဘို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ပစ္ပါယ္ၿပီး- ေလာကကို ၿငီးေငြ႔ တယ္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္တာကို မညီးတြားဘို႔ အစၥလာမ္က တားျမစ္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မ ေၾကာက္ဘို႔- မၿငီးေငြ႔ဘို႔- မေစာ္ကားမိဘို႔- မပစ္ပါယ္မိဘို႔ လိုပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ- ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ စရာ ဥပမာမ်ား ျဖစ္တယ္- မိမိ တက္လွမ္းမယ့္ ခရီးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့- အရာႀကီးျဖစ္တယ္။ ပတ္၀န္း က်င္ကို ပတ္၀န္းက်င္လို နားလည္တတ္ဘို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
သူသားမွာ ဘ၀ သုံးမ်ိဳး ရိွေနပါတယ္။ (၁) ကၽြႏု္ပက္ကို ဆိုတ့ဲ ဘ၀ (၂) ကၽြႏု္ပက္က ဆိုတဲ့ ဘ၀ (၃) ကၽြႏု္ပ္၏ ဆိုတ့ဲ ဘ၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ကို ဆိုတဲ့ ဘ၀ က ငယ္စဥ္မွာ ပတ္၀န္းက်င္က အေရာင္ကုိ ကူးယူတဲ့ ဘ၀ ျဖစ္ပါ တယ္။ ပထမဆံုး- လူသားတစ္ဦးဟာ ျမန္မာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေမြးရင္ ျမန္မာစကားတတ္မယ္။ ျမန္မာ အစာကို စြဲလန္းႏွစ္သက္ ခံတြင္းေတြ႔သြားမယ္။ တကယ္လို႔ အဂၤလိပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ႀကီးရင္- အဂၤလိပ္စကားတတ္မယ္၊ အဂၤလိပ္ အစားအစာကို ဓါတ္ေတြ႔ သြားမွာျဖစ္တယ္။- အဲ့ဒီက နဲနဲႀကီးလာရင္- ဒါက ဘယ္လိုလဲ၊ ဘာလဲ- (ကၽြႏု္ပ္ကို ေျပာျပပါလို႔) စပ္စုတဲ့ အရြယ္ကို ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီ အရြယ္တစ္ေလွ်ာက္ ပတ္၀န္းက်င္က (ကၽြႏု္ပ္ကို) ေျပာသမွ် မွတ္ယူ အေရာင္တင္ပါေတာ့တယ္။
ဒီထက္နဲနဲ ႀကီးလာရင္ ကိုယ္မွာ ဓါတ္ကူးထားတာကို အေျခခံၿပီး- (သူမ်ားကို ကၽြႏ္ုပ္က) ဒီလို လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒီ လို ျဖစ္ခ်င္တယ္ စသည္ျဖင့္ စိတ္ခံစားမႈ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ လူအမ်ားစုႀကီးဟာ- ကၽြႏ္ုပ္ကိုဆိုတဲ့ ဘ၀ကို အေျခခံ အေရာင္တင္ခဲ့တဲ့ မိဘ- ဆရာသမား ပတ္၀န္းက်င္ကို အေျခခံၿပီး- ကၽြႏ္ုပ္က ဆိုတဲ့ အေရာင္ကို ေတာက္ျပေလ့ ရွိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- ကၽြႏ္ုပ္၏ မူလဇစ္ျမစ္ လူဆိုတဲ့ အတြင္းဓါတ္သေဘာကို ေမ့ေလွ်ာ့ေနေလ့ ရွိပါတယ္။ အစၥလာမ္က ဒီလိုအခ်င္းအရာကို အျဖစ္မခံဘို႔- တစ္ကယ္လို႔ မိဘအရင္းက ယုတၱိမဲ့ အယူအဆေတြကို သြန္သင္ေနတယ္ ဆိုရင္- မိဘကိုရိုေသပါ။ ေလးစားပါ။ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ သြန္သင္တဲ့ ယုတၱိမယ့္ အေရာင္ကို အစြန္းမခံပါနဲ႔လို႔ သြန္သင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္- လူအမ်ားစုႀကီးက မိရိုးဖလာ ေအာက္မွာ ေစာေၾကာရဲျခင္း မရွိ-။
အဲ့ဒီလို အရာင္ဆိုးခံလိုက္ရတဲ့အတြက္ လူသားဟာ အေရာင္စြန္းၿပီးသား စိတ္စရိုက္နဲ႔ ဘယ္အရာကို မဆို တိုင္း ထြာ ရႈျမင္ သံုးသပ္ ခံစား- လက္ခံေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါကို အစၥလာမ္က ေတာ္လွန္ခိုင္းပါတယ္။ ဤအရာကား ယုတၱိရွိ၏- မရွိ၏။ ဤအရာကား မွန္၏- အမွန္၏ ဆိုတဲ့ ဆင္ျခင္ သတိနဲ႔ မိမိရဲ႕ စရိုက္ကို မိမိ အစဥ္ ဆံုးမ ေတာ္ လွန္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ေတာ္လွန္ေရးစိတ္စရိုက္ကို နာဖ့္ေဆ့ ေလာင္၀္၀ါမာဟ္ လို႔ ေခၚပါတယ္။ တနည္း အားျဖင့္ မိႈင္းမိစိတ္ စရိုက္ကို ျပန္လည္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေလွ်ာ္ဖြတ္ပါမ်ားလို႔ စိတ္စရိုက္ေပၚမွာ မိႈင္းမိေနမႈမ်ား လြင့္ပါးကင္းစင္သြားရင္- သို႔မဟုတ္၊ မိမိရဲ႕ေတာ္လွန္ေရးစိတ္နဲ႔ မိမိတစ္သားတည္း ျဖစ္သြားရင္ စိတ္ဟာ ဘ၀င္ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း နာ့ဖ္ဆိ မုတြမာဟ္ အီနာဟ္ကို မူလအျဖဴတည-္ ဘ၀င္ေအးၿငိမ္းတဲ့ စိတ္ကို ျပန္ လည္ ရရိွသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါမွ- လူဟာ ၿငိမ္းခ်မ္း ျခင္းရဲ႕ အဆီအႏွစ္ အရသာကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ခံစားခြင့္ ရွိသြားပါတယ္။
မိမိကိုယ္မိမိေတာ္လွန္ေရး စိတ္စရိုက္နဲ႔ မိမိဟာ တစ္သားတည္း ျဖစ္ျခင္း ဆိုတာက-- ဥပမာ လူတစ္ဦးဟာ ကိုယ္ခံပညာတစ္ခုကို သင္တယ္၊ ဆိုပါေတာ့- အတိုက္အခံက ဘယ္လို ထိုးရန္ ဘယ္လို ခုခံပါ။ ဘယ္လို သတ္ ပုတ္ရင္ ဘယ္လို ကာကြယ္ပါဆိုတဲ့ စာသားကို အလြတ္က်က္ထားယံုနဲ႔ ကိုယ္ခံပညာက အဲ့ဒီ က်က္မွတ္ထား သူထံမွာ တစ္သားတည္း ျဖစ္မေနႏိုင္ဘူး။ အဲ့ဒီလူဟာ အဲ့ဒီပညာေတြကို မိမိရဲ႕ မသိစိတ္မွာ စြဲၿငိၿပီး- တစ္ဘက္ သားက မိမိကို တိုက္ခိုက္လာရင္- ဘယ္လုိ ကာကြယ္ရမယ္ဆိုတာကို ေတြးေတာေနစရာ မလိုဘဲ- အလိုလို ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားေအာင္ထိ ေလ့က်င့္ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။- အလားတူပဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ နာ့ဖ္ေဆ့ေလာင္၀္၀ါမာဟ္နဲ႔ မိမိဟာတစ္သားတည္း ျဖစ္သြားရင္- ပတ္၀န္းက်င္က ေျပး၀င္လာတဲ့ အေရာင္ဆိုး လိုစိတ္ေတြကို အလိုလို ခုခံၿပီးသြား ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုအေျခအေနကို ေရာက္သြားရင္-- သူဟာ လိုခ်င္ခ်င္-မလိုခ်င္ခ်င္၊ ေတြးထားထား- မေတြးထားထား စိတ္ ႏွလံုး ေအးၿငိမ္းျခင္းဆိုတဲ့ဆုကို အလိုလို ဆြတ္ခူးၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။
အခုေခတ္ ဥပမာနဲ႔ ေျပာရရင္-
ႏိုဘယ္ဆုလိုခ်င္လို႔ လူသားေတြအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးလုပ္ျခင္း မဟုတ္။ လူသား ေတြအတြက္
ေမတၱာေစတနာရိွလို႔ ေကာင္းက်ိဳးလုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ ရလာတဲ့ ႏိုဘယ္ဆုက- အပိုရလဒ္သာ
ျဖစ္တယ္။-- ဆိုတာကို နားလည္ေစလိုပါတယ္။
အစၥလာမ္က သြန္သင္တာမွာ- လူဟာ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ လူပီသဘို႔ အတြက္ ပကတိမွန္ကန္တဲ့ အမွန္ တရားကို မိမိကိုယ္တိုင္ လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ လက္ခံရဲေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ မိရိုးဖလာ ဒ႑ာရီေတြ ေအာက္မွာ အမွန္တရားကို လက္ခံဘို႔ မ၀ံ့မရဲ ျဖစ္ေနရင္ အဲ့ဒီ စိတ္ကိုေတာ္လွန္ပါ။ မိမိရဲ႕ အစြဲစရိုက္ကို ေတာ္ လွန္ပါလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ (ေတာ္လွန္တာမွာ အမုန္တရား မရွိဘို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ေနာက္ေခါင္းစဥ္ခြဲေတြမွာ ဒီအေၾကာင္း ပါလာပါမယ္)။ မိမိကိုယ္မိမိ လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားသြားရင္- အဲ့ဒီ- လူ ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆီသို႔ ဦးတည္ေနပါတယ္။- ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆိုတဲ့ အပိုဆုကို လိုခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ- မလိုခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ၊ အဲ့ဒီ မွတ္တိုင္ကေတာ့ မိမိခ်ီတက္တဲ့ လမ္းမွာ ေသခ်ာေပါက္ ေစာင့္ေနပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ- ဆိုတဲ့၊ ခရီးကို ခ်ီတက္ဘို႔ လြယ္ကူလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေပါင္းစံု အလႊာေပါင္းစံု ခံစားမႈေပါင္းစံု အတြက္ တစ္လႊာခ်င္း ရွင္းျပရမွာေတာ့- က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။--
မိမိကိုယ္ မိမိ လူပီသေစရန္ စိတ္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္မည့္ လက္ႏွက္မ်ား
ဘယ္ေတာ္လွန္းမွာ မဆို- အဲ့ဒီေတာ္လွန္ေရးကို ေအာင္ျမင္မႈ ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔ လက္နက္မ်ား လိုအပ္ပါတယ္။--
အဲ့ဒီ လက္နက္ေတြဟာ- စိတ္ကူးယဥ္ေလာကထဲမွာ မရွိဘူး- ပံုျပင္စာအုပ္ေတြမွာ မရွိဘူး၊ ဒ႑ာရီ ဇာတ္လမ္း ေတြမွာ မရွိဘူး- မ်က္လံုးစံုမွိတ္ နာခံဆည္းကပ္ေနတာမွာ မရွိဘူး။--- လူသားနဲ႔ အနီးဆံုး ပတ္၀န္းက်င္ထဲက ထိေတြ႔မႈေတြထဲမွာပဲရွိတယ္လို႔- က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၫႊန္ျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ-- ပတ္၀န္းက်င္က အရာတစ္ခုကို ေထာက္ျပ သြန္သင္တိုင္း-- `ထိုအရာ၌ သင္တို႔ မရႈ ျမင္တတ္သေလာ´လို႔ မၾကာခဏ ေမးျမန္း သတိေဖၚေပးထားပါတယ္။----
ဒီေနရာမွာ- (၁) ေတာ္လွန္ေရး လက္ႏွက္ဆိုတာ ဘာလဲ- (၂) ေလ့က်င့္ရမယ့္ ေလ့က်င့္ကြင္းက ဘယ္မွာလဲ ဆိုတာကိုသိဘို႔လိုပါတယ္။
မိမိကိုယ္ မိမိေတာ္လွန္ရန္ လက္ႏွက္-
လူသားဟာ- မိရိုးဖလာ အစြဲ ေအာက္မွာ လက္ႏွက္ခ် ကၽြန္ခံၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္လို႔- ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထား မိဘို႔ လိုပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- မိမိအား ေက်းကၽြန္လုပ္ထားသူဟာ- မိရိုးဖလာ မဟုတ္ဘူး- မိရိုးဖလာက လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ လူနဲ႔ အတူ လိုက္ေလွ်ာညီေထြ လည္ပတ္တည္ရွိေနတဲ့ ေလထုလိုမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီေလထဲမွာ ေအာက္စီဂ်င္ပါမယ္၊ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပါမယ္၊ အန႔ံအသက္ေမႊးႀကိဳင္တာပါမယ္။ အနံအသက္ ပုပ္သိုးတာပါမယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးရဲ႕ အညစ္အေၾကးစြန္႔ပစ္မႈေၾကာင့္ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ေလထုကို မျမင္ႏိုင္တဲ့ ညစ္ညမ္းမႈ ေတြက ေရာႁပြန္းထားတာေတြပါလာမယ္။ မိမိဟာ လူသားျဖစ္တယ္။ ဒီပတ္၀န္းက်င္ႀကီးထဲမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္း လာရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလထုႀကီးကို စကၠန္႔မလပ္ တည္မွီ ရႈရႈိက္လာခဲ့တယ္။----- ေလထု ညစ္၏။ မညစ္၏ မသိ၊ သိရန္လည္း သတိမမူ၊ သတိမူတတ္တဲ့ အက်င့္လည္းမရွိ၊ သတိမူတတ္ေစရန္လည္း သြန္သင္ၫႊန္ျပသူ မရွိ- သတိေဖၚေပးသူ မရွိ- ထိုမသိ၊ မရွိ၊--- မ သံသရာထဲမွာ က်င္လည္ရင္း၊ တန္ဘိုးရွိတဲ့ လူဘ၀ကို အခ်ီးႏွီး ျဖဳန္းတီးသလို ေနေနလိုက္မိေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့- မိမိကိုယ္ မသိ၊ မရွိဆိုတဲ့ ဘ၀သံသရာ ေထာင္ထဲမွာ လြတ္ရက္မရွိ အရာက္ပို႔ထားတဲ့သူဟာ မိမိ ကိုယ္တိုင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။- ဒါကိုျမင္တတ္ေစဘို႔-အတြက္
(က) အေျခခံယုတၱိေဗဒကို အရင္လက္ကိုင္ထားရမယ္-
(ခ) မိမိကိုယ္ကို
ႏွစ္ကိုယ္ခြဲတတ္ရမယ္-
(ဂ) မေဖါက္ျပန္တဲ့- ခိုင္မာတဲ့
သတၱိကို ေမြးရမယ္။
မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္မယ့္ ေတာ္လွန္ေရးမွာ အေျခခံယုတၱိေဗဒဟာ အဓိကက်တဲ့ လက္ႏွက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလက္ႏွက္ ရႏိုင္ဘို႔အတြက္၊ ဘြဲ႔ေတြ၊ ဒီကရီေတြ၊- ရွိေန စရာ မလိုပါဘူး။ အေျခခံက်တဲ့- ေဖါက္ျပန္ ေျပာင္းလဲ ျခင္းမရွိတဲ့ သဘာ၀ ဓမၼႀကီးကို ခိုင္ခိုင္မာမာ လက္ခံရဘို႔ပဲ လိုပါတယ္။ ဥပမာ- ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္က- ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ၾကက္ဥ မဥႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ အေျခခံက်တဲ့ အမွန္တရားကို လက္ကိုင္ထားႏိုင္ရင္ အဲ့ဒီလူဟာ အမွန္တရားကို လက္ခံႏိုင္တဲ့ အင္အား ရွိသြားပါၿပီ။
ဒီလို အေျခခံက်တဲ့ အခ်က္ကိုေလးကိုေတာင္ လက္ခံႏိုင္ဘို႔ရာ ဒီေန႔ ကမၻာ့လူသားေတြထဲက ၉၉ ရာႏႈန္းေက်ာ္ ေလာက္မွာ အင္အား မရွိၾကပါဘူး။- ရိုးရာၾကားဘူးနားေ၀ထဲမွာ- ပံုျပင္လိုလို၊ ဒ႑ာရီလိုလိုေတြကို လိုက္ၿပီး ယံုၾကည္ေနတာေတြက မ်ားပါတယ္။ ဥပမာ- လူသားတစ္ဦးဟာ မေသဘဲ အရွင္ထြက္-ထြက္သြားတယ္ ဆိုတာ မ်ိဳး၊ ဖိုမ်ိဳးေစ့မရွိဘဲ အပ်ိဳစင္-အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ကေလးေမြးႏိုင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးစသည္အားျဖင့္- ဥံဳဖြ ေပါင္း မ်ားစြာေအာက္မွာ အေျခခံယုတၱိေဗဒဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ ေလာကဓမၼႀကီး ပ်က္စီးေနရပါေတာ့တယ္။
ေလာကဓမၼရဲ႕ အမွန္ကို သိျမင္ဘို႔ရာ- ေလာကပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ အျမင္မွန္ (အာရ္ဗီလို အိုင္းႏုယကီးမ္) နဲ႔ ၾကည့္တတ္ဘို႔ လိုပါတယ္။ ဒီလိုၾကည့္တတ္ဘို႔ အတြက္ ပညာကိုရွာပါ။ စာေပၾသဇာေလာင္းရိပ္ကို ေရွာင္ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ေအ့လ္ေမ့ယကီးမ္လို႔ေခၚတဲ့ ပညာမွန္ကို ရွာတတ္ဘို႔ လိုပါတယ္။ လူသားေတြဟာ- ပတ္၀န္း က်င္ မိႈင္းႀကီးေအာက္မွာ မိမိကိုယ္မိမိ မိႈင္းမိေနမွန္းမသိဘဲ မိမိရဲ႕ မိႈင္းမိအသိကို အမွန္လို႔ျမင္ၿပီး- အဲ့ဒီ ထင္ ေယာင္ထင္မွား အမွန္ကို- အမွန္စင္စစ္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သက္ေသျဖစ္ေစအံငွာ- ပံုတိုပတ္စမ်ိဳးစံုကို ၾကားညႇပ္- ေနာက္ဆံုး ဘုရားနာမည္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္ ထပ္ဆင့္မိႈင္းတိုက္တဲ့ စာေပေပါင္းမ်ားစြာကို ေရးသားၾကတယ္။ စာအုပ္ေတြျပဳစုၾကတယ္။ စာသင္ယူသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ျပဌာန္း သင္ၾကားၾကတယ္။ အခုေခတ္မွာ ဆိုရင္ သိပၸံပညာကိုေတာင္ အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး- မိမိလိုခ်င္ရာ သီအိုရီတစ္ပိုင္း တစ္စေလးကို ဆြဲထုတ္လွ်က္ မိမိရဲ႕ျပဌာန္းခ်က္ထဲမွာ အစာသြပ္ ျပဌာန္းတာေတြေတာင္ ရွိတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာသင္ယူရင္လည္း- ဒီစာ-ဟာ ယုတၱိရွိ၏၊ မရွိ၏။ ေလာကဓမၼႏွင့္ ကိုက္ညီ၏ မကိုက္ညီ၏ဆိုတဲ့ စံေပတံ၊ မိမိကိုယ္မိမိ ကာကြယ္ေရး လက္နက္ကို မိမိထံမွာ တတ္ဆင္ထားဘို႔ လိုတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ေအ့လ္ေမ့ယကီးမ္ လို႔ေခၚတဲ့ ပညာမွန္ကို ရႏိုင္ မွာျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာသာေရးစာေပမ်ား ျပဌာန္းတဲ့ ဘာသာေရးစာသင္ေက်ာင္းေတြ၊ ဘာသာေရး စာေပေတြကို၊ ဘာသာတစ္ခုမွာ အစြဲမကုန္တဲ့ သိပၸံပညာရွင္၊ စာေပပညာရွင္မ်ား ေရးသားတဲ့ စာေပေတြကို ဖတ္ရႈေလ့လာရင္ ယုတၱိေဗဒလက္နက္ကို မတတ္ဆင္ထားႏိုင္သူ အတြက္၊ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီ ယုတၱိမဲ့ စာေပေတြရဲ႕အာဏာသက္မႈ၊ ၾသဇာသက္မႈအား မိမိဆိုတဲ့လူသားကို ျမႇဴဆြယ္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္ဆံုး မိမိရဲ႕ အသိ တစ္ခုလံုးကိုပါ- က်ဴးေက်ာ္သိမ္းပိုက္လိုက္ႏိုင္တယ္။ ရွင္းလင္းေအာင္ေျပာရရင္- မိမိကို ယုတၱိမဲ့ အယူအဆေတြ က ကိုလုိနီျပဳလုိက္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။
မိမိကုိယ္ကို ႏွစ္ကိုယ္ခြဲတတ္ေအာင္က်င့္ပါ---ဒီအခ်က္က မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မယ့္ အတြက္ ေလ့က်င့္ေရးကြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားဟာ- ပကတိၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ရယူႏိုင္ဘို႔၊ ဆြတ္ခူးႏိုင္ဘို႔အတြက္ ေတာ ထြက္ တရားက်င့္ေနရမယ့္ ေခတ္ကုန္သြားပါၿပီ။- ကမၻာေပၚမွာ ပကတိၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို လက္ေတြ႔ ဦးေဆာင္ က်င့္ ႀကံျပသြားတဲ့ ဉာဏ္စဥ္ဆာင္အေပါင္းဟာလည္း- အစဥ္အလာအတိုင္း ေတာထြက္တရားက်င့္တဲ့ နည္းကို သံုးခဲ့တာပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာကို ပစ္ပါယ္မွ ဉာဏ္စဥ္ပိုမိုျမင့္မားႏိုင္တယ္- မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာဟာ ေတာထဲမွ (လူသူ မရွိရာ မရပ္မွာ) မရွိဘူး။ လူေတြထဲမွာ- လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာပဲ ရွိတယ္ဆို တာကို သိလာေတာ့- လူေတြၾကားထဲကို ျပန္ေရာက္လာတာပဲ မဟုတ္လား။
လူေတြနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို တည္မွီေနရတဲ့- လူသားျဖစ္တဲ့ မိမိဟာ- မိမိကိုယ္မိမိ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲလိုက္ပါ။ ခြဲႏိုင္ ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ဆိုလိုတာက- မိမိရဲ႕ အသိကို မိမိကိုယ္ရဲ႕ အျပင္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး- အျပင္ကို ဆြဲထုတ္ ထားတဲ့ အသိနဲ႔ မိမိကုိယ္ကိုမိမိ ေဘာ္လံုးပြဲၾကည့္သလို အျပင္က ျပန္ၾကည့္ပါ။ `ငါဘာလုပ္ခဲ့သလဲ၊ ဘာေတြ ေျပာခဲ့သလဲ´လို႔ ျပန္သံုးသပ္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ေသးဘူး၊ ျပန္သံုးသပ္ျခင္းနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲျခင္းက ဆင္တူရိုးမွား ျဖစ္ေပ မယ့္- ႏွစ္ကိုယ္ခြဲျခင္းက ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။ `ငါ-´ဆိုတဲ့ အေကာင္ ဘာလုပ္လုပ္- လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနပါ ေစ- ပကတိအတိုင္း လႊတ္ထားၿပီး အျပင္က ထိုင္ၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး- အေပၚက စီးၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး- ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးက- တပည့္ကို ၾကည့္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ေလ့က်င့္လိုက္ပါ။
ၿပီးေတာ့မွ- အဲ့ဒီ `ငါ´ဟာ ယုတၱိမဲ့ အယူအဆမ်ားရဲ႕ သားေကာင္လား၊ ယုတၱိမဲ့ အယူအဆမ်ားထဲမွ ေထာင္က် ေနရတဲ့ အက်ဥ္းသားလား၊ ယုတၱိမဲ့ နယ္ခ်ဲ႔မ်ားရဲ႕ေအာက္က ကိုလုိနီ ေက်းကၽြန္ဘ၀လား- ဆိုတာကို ျမင္တတ္ ေအာင္ ဆက္ၾကည့္ပါ။ တကယ္လို႔ ယုတၱိမဲ့-သစၥာမွားမွာ က်င္လည္ေနတဲ့ `ငါ´ ကို အျပင္က `ငါ´က ကယ္ ထုတ္ဘို႔ ႀကိဳးစားပါ။ ဒါေပမယ့္- အျပင္ကိုထြက္ေနတဲ့ `ငါ´ က စာေပၾသဇာေလာင္းရိပ္ကင္းၿပီး- ပတ္၀န္းက်င္ ထုက ပါလာတဲ့ အစြဲကို ျဖဳတ္ထားဘို႔ေတာ့ လိုတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္- ပတ္၀န္းက်င္ထဲက `ငါ´ နဲ႔- အျပင္ကို ဆြဲထုတ္ထားတဲ့ `ငါ´ ႏွစ္ကိုယ္ဟာ- ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၿပီး- အိုးရြဲ႔ကို စေလာင္းရြဲ႔နဲ႔ အံ၀င္ဂြင္က်ျဖစ္ေအာင္ လိုက္ဖံုးေနလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ ျဖစ္ျခင္းထက္- တစ္ကိုယ့္ ႏွစ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲႏိုင္ဘို႔ လိုပါ တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတဲ့ ေဘာ္လံုးကြင္ထဲမွာ- ၀င္ေရာက္ စကားေနတဲ့ `ငါ´ ကို အျပင္က `ငါ´ က အေ၀းထိန္းနဲ႔ လိုသလို ကစားေပးလိမ့္မယ္။ ဒီအဆင့္မွာ လူဟာ မိမိကိုယ္မိမိလူစင္စစ္ျဖစ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ လူ႔ဂုဏ္ရည္ႏွင့္ ညီေသာ `လူ´ ျဖစ္ျခင္းဆိုတဲ့ ခရီးလမ္းေပၚကို စတင္ေျခခ်ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ကုရ္အံ က်မ္းေတာ္က ေဆြရြာတြလ္မုစ္တက္ကီမ္း- ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာလမ္းစဥ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီအဆင့္ကိုေရာက္လာရင္ အလြန္အင္မတန္
သတၱိေမြးရပါေတာ့မယ္။ အဲ့ဒီ အဆင့္ဟာ ေအ့လ္ေမ့ယကီးမ္ ပညာမွန္အသိနဲ႔ မိမိကိုယ္မိမိ
စတည္ပ်ိဳးေထာင္တဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ မိမိကိုယ္ မိမိသာ ေတာ္ လွန္တဲ့
စိတ္ဓါတ္ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္ေပမယ့္- မိမိရဲ႕ အမွန္ကို တည္ေဆာက္ျခင္း ပ်ိဳးပင္ဟာ
အပင္ေပါက္ၿပီး- ျမင့္တက္လာေလေလ- ပတ္၀န္းက်င္ ပေရာဂႀကီးရဲ႕ ေလဒဏ္-မိုးဒဏ္
မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ခံရေလေလ ျဖစ္လာပါ ေတာ့မယ္။
အဲ့ဒီအဆင့္မွာ မေဖါက္ျပန္တဲ့- ခိုင္မာတဲ့ သတၱိကို ေမြးရမယ္။ လူစင္စစ္ ျဖစ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ လူ႔ဂုဏ္ရည္ႏွင့္ ညီ ေသာ လူျဖစ္ျခင္းဆိုတဲ့ ပန္းတိုင္ဆီသို႔ ခရီးကို စတင္ေျခခ်ၿပီဆိုလို႔ ခရီးဆံုး ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ၿပီလို႔ မွတ္ယူ မိျခင္း လံုး၀ မျဖစ္မိေစဘို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
အဲ့ဒီအဆင့္မွာ မေဖါက္ျပန္တဲ့- ခိုင္မာတဲ့ သတၱိကို ေမြးရမယ္။ လူစင္စစ္ ျဖစ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ လူ႔ဂုဏ္ရည္ႏွင့္ ညီ ေသာ လူျဖစ္ျခင္းဆိုတဲ့ ပန္းတိုင္ဆီသို႔ ခရီးကို စတင္ေျခခ်ၿပီဆိုလို႔ ခရီးဆံုး ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ၿပီလို႔ မွတ္ယူ မိျခင္း လံုး၀ မျဖစ္မိေစဘို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
ခရီးအစက-- ပန္းတိုင္ထိ ခရီးသည္ေတြထဲမွာ- တက္ဆင္း မွတ္တိုင္ေတြက ရွိေနေသးတယ္။
(၁) စီးပြား လာဘ္လာဘ မွတ္တိုင္
(၂) ဂုဏ္ပကာသန မွတ္တိုင္
(၃) ၾသဇာအာဏာ မွတ္တိုင္
စသည့္ျဖင့္ ႀကီးမားစြာ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္အား ရွိတဲ့ ေလာကီမွတ္တိုင္ႀကီးေတြက ခရီးသည္ေတြကို ခရီးလမ္းေပၚက အတင္းဆြဲခ်သလို ဖိတ္ေဖၚေနျခင္းေတြ ရွိတယ္။- ေနာက္ဆံုး ခရီးသည္က စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာစြာနဲ႔ မဆင္းဘဲ တင္း ခံေနရင္ေတာင္- အဲ့ဒီမွတ္တိုင္ေတြက ေရေလး တစ္ခြက္ေလာက္ တိုက္လိုက္တာမ်ိဳး (အဆိပ္သြင္းလိုက္တာ မ်ိဳး) ေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အမွန္တရားကို သိေနတဲ့ မ်ားစြာေသာ လူသားေတြဟာ- အမွန္တရား ကို သိတာမွန္ႏိုင္ေပမယ့္ အဲ့ဒီ အမွန္တရားမွာ- တစ္စိုက္မတ္မတ္ စေတးေပးဆပ္ မရပ္တည္ႏိုင္ၾကဘူး။ အခြင့္ အေရး ရမယ္ထင္ရင္ ႀကံဳရာမွတ္တိုင္ ဆင္းလိုက္ၾကေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့- ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ အမွန္တရား ေလာကယုတၱိေဗဒ မွတ္တိုင္ကို- မိမိဖာသာ မိမိေလွ်ာက္လွမ္းေနလို႔- ဘယ္သူ႔ကိုမွ မထိခိုက္ေပ မယ့္၊ မိမိကိုေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ ပင္ပန္းေစမႈ ရွိေနတယ္။
ပတ္၀န္းက်င္က ပစ္ခတ္တဲ့ လက္ႏွက္ မ်ိဳးစံုဟာ မိမိကို ဦးမတည္ဘဲ- သူ႔ဟာသူ ပစ္ခတ္ေနေပမယ့္၊ မိမိက ေတာ့- မိမိကိုယ္ပစ္ခတ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတတ္တယ္။
ဒီအဆင့္မွာ- မိမိအရိုးစြဲ ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ ၾကားဘူးနား၀ ဘာသာတရားရဲ႔ စကားစဥ္တြကို ေရဆန္ကူးရမယ့္ကိန္း ဆိုက္လာ
ၿပီေလ။ ဥပမာ- ေလာကယုတၱိေဗဒ အရ ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္က- ၾကက္ဥ မဥ ႏိုင္ေပမယ့္၊ မိမိယံုၾကည္တဲ့ ဘုရားရွင္ဆိုတာ- အင္မတန္ တန္ခိုးႀကီးတယ္၊ အရာရာကို ဥံဳဖြ- ျဖစ္ေစဆိုၿပီး လုပ္ႏိုင္တယ္။ အဲ့ဒီ ဘုရားရွင္က ေၾကာင္မႀကီး တစ္ေကာင္ကို ၾကက္ဥ-ဥေစဆိုရင္ မဥႏိုင္ဘူးဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးစတဲ့၊ ေလာကဓမၼလမ္းေၾကာင္း က ေဖါက္ျပန္ေရးမူေတြကို စဥ္းစားလာတယ္။ ေဖါက္ျပန္ေရးမူနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ စာေပေတြ၊ ေျပာဆိုတဲ့ အဆို အမိန္႔ေတြဘက္ကို တိမ္းပါးလာတယ္။ ၿပီးေတာ ့ သူျမင္ခ့ဲတဲ့ အျမင္မွန္ အိုင္းႏုယကီမ္း၊ အသိမွန္ ေအ့လ္ေမ့ယ ကီမ္း ေတြကို စေတးလိုက္ၿပီး၊ မိရိုးဖလာ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ ဟက္ကုယကီမ္း ပကတိအမွန္ (ပရမတၳသစၥာ) ျဖစ္တယ္လို႔ ထင္မွတ္သြားတတ္ပါတယ္။
က်မ္းျမတ္ကုရ္အံမွာေတာ့- ေဆြရြာတြလ္တက္ကီမ္း ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္က တိမ္းေခ်ာ္သြားသူေတြ ကို ႆြာြာလီန္း မ်ားျဖစ္တယ္လို႔ သုံးပါတယ္။ (၁း၅-၇) ရူပေဗဒ သေဘာတရား အရ သူတို႔ဟာ အလုပ္ၿပီး ေျမာက္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္သြားလို႔- သူတို႔ရဲ႕ အဆင့္ဟာ အခားသူေတြနဲ႔ ထူးမျခားနားပါဘူး။
ပကတိ အမွန္တရားဆိုတဲ့ ခရီးကို ေရာက္လာရင္- ဆရာစဥ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးက ေျပာေနတဲ့ အယူေတြမွာ ဘုရားနာမည္ကို သံုးၿပီး ေျပာဆိုပါေစ-၊ ယုတၱိမဲ့တာေတြကို `ဒါေတာ့ ဘုရားက ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရား ဆိုတာ လူသားကို ဘယ္တံုးက လိမ္ညာလွည့္ပတ္-၊ ဟိုတစ္မ်ိဳး ဒီတစ္မ်ိဳး ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ဒ႑ာရီေတြ ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေခတ္ေနာက္က်သြားေစမယ့္ စကားေတြကို ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေလာကဓမၼကို ျပဌာန္းတဲ့ ဘုရားဟာ- သူျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒကို သူကိုယ္ခ်ိဳးေဖါက္မွာ မဟုတ္ဘူး-´လို႔ ရဲရဲတင္းတင္း ျပတ္ ျပတ္သားသား သတၱိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရဲရပါေတာ့မယ္။ ျပတ္သားၿပီးေဖါက္ျပန္မႈ ကင္းမဲ့တဲ့သတၱိမ်ိဳးလည္း ေမြးရပါေတာ့ မယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေဆြရြာသြလ္မုစ္တက္ကီမ္း ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္သူေတြဟာ-(၁) သဗၺညဳတေရႊဥာဏ္ေတာ္ခ်ီးျမႇင့္ခံရေသာ သတင္းေတာ္ေဆာင္မ်ား၊ (၂) သမာဓိ ခိုင္မာေသာ ေျဖာင့္မတ္သူမ်ား၊ (၃) သစၥာဓမၼ၌ ေပးဆက္သက္ေသတည္သူမ်ား၊ (၄) မိမိကိုယ္ကို မိမိ ေကာင္းမႈသို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသူမ်ားသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ကုရ္အံက်မ္းေတာ္ရဲ႕ (၄း၆၉) မွာ ဆိုထားပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ လူသားဟာ အထက္ပါ ေလး ခ်က္ထဲက တစ္ခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရင္ ပကတိ ေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ရဲ႕ ပန္းတိုင္ကို ဆိုက္ေရာက္ရမွာ ေသခ်ာ ေပါက္ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ-့ ေဆြရြာသြလ္မုစ္တက္ကီမ္း- ပကတိေျဖာင့္မွန္ေသာ လမ္းစဥ္ဟာ ခရီးမွာ ခရီးသည္ေကာင္း တစ္ဦး ျဖစ္ဘို႔ ဆိုတာ လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္တယ္လို႔ မထင္မွတ္အပ္ေပဘူး။ ခက္မေယာင္နဲ႔ လြယ္ကူတဲ့ လမ္းစဥ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
အစၥလာမ္က ၫႊန္ျပသြန္သင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ဆီသို႔ ခရီးဟာ- ေက်ာင္းတက္ပညာသင္ေနရင္း၊ မိမိအတြက္ တတ္ ကၽြမ္းတဲ့ပညာနဲ႔ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေနရင္း၊ တံငါလုပ္ရင္း၊ လယ္ထြန္ရင္း--ဘယ္အေျခအေနမွာ ျဖစ္ျဖစ္ မေဖါက္ျပန္တဲ့ အေျခခံယုတၱိေဗဒကို လက္ကိုင္ထားႏိုင္သူ အတြက္၊ လက္ကိုင္ထားရဲသူအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ သည္ ျဖစ္ေစ၊ မေမွ်ာ္လင့္သည္ျဖစ္ေစ ေရာက္ကို ေရာက္သြားတဲ့ ခရီးတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္- ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ေတြေတာ့ ရွိေနေသးတယ္။
ေဆာင္ရန္ကေတာ့- ေဖါက္ျပန္ျခင္းကင္းတဲ့ အေျခခံ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ယုတၱိေဗဒ ေပတံကို လက္ကိုင္ထားပါ။-
မိမိကိုယ္မိမိ ယုတၱိေဗဒ
စံခ်ိန္ေအာက္မွာ သက္ေတာင့္ သက္သာ ေနပါ။
ေရွာင္ရန္ကေတာ့- ယုတၱိမဲ့ေနတဲ့
ပတ္၀န္းက်င္မ်ားကို ေရွာင္ပါ။ မျငင္းခံုပါနဲ႔၊ မပတ္သက္ပါနဲ႔၊ ယုတၱိမဲ့ ကမၻာကို
မိမိနဲ႔ မသက္ဆိုင္သလို ဥပကၡာျပဳထားပါ။ မိမိဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ တစ္သားတည္း
မျဖစ္မွီ- တနည္းအားျဖင့္ ႏုနယ္ စဥ္မွာ ယုတၱိမဲ့ကမၻာႀကီးကို ျငင္းခံုမိရင္၊
ပတ္သက္မိရင္- စိတ္ မခ်မ္းစရာေတြ- ၀င္ေရာက္လာႏိုင္တယ္။ မိမိ ဘက္က အလြန္မွန္ေနၿပီး- အတိုက္အခံဘက္က
မွားေနတာကို ေတြ႔ေလ- မဟုတ္မခံ စိတ္ေတြ ေပၚလာႏိုင္တဲ့ ကာလ ျဖစ္တယ္-ဆိုတာကို သတိထားဘို႔
လိုပါတယ္။
တစ္ေျဖးေျဖး- မိမိဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ- ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ေတြ ေပ်ာက္သြား လိမ့္မယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ေဆာင္ရမယ္ ေရွာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အဆင့္ေတြ ေက်ာ္လြန္သြားလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ မွာ မိမိဟာ ယုတိၱေဗဒ နဲ႔ တစ္သားတည္း က်သြားေပၿပီ။ တနည္းအားျဖင့္ ေဖါက္ျပန္မႈကင္းမဲ့တဲ့ သစၥာတရားနဲ႔ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားေလၿပီ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကို ေရာက္ေတာ့မွ- အျခားေသာ သူမ်ားအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အမွန္ကို ျပေပးလိုက္ပါ။- ဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မိမိဟာ ရင့္က်က္ေနၿပီျဖစ္လို႔- ယုတၱိမဲ့ ကမၻာႀကီးက မိမိကိုယ္ ထိပ္တိုက္ တိုးလာရင္ေတာင္- အလင္းေရာင္ကို အေမွာင္ထုက ၀င္ေဆာင့္သလို- အေမွာင္ထုသည္သာ အလင္းေရွ႔မွာ ဦးက်ိဳးက်သြားပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီအတြက္လည္း- ရင့္က်က္ၿပီးသား ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရၿပီးသားျဖစ္တဲ့ မိမိမွာ- ေမာ္ႂကြား ျခင္း၊ ဦးက်ိဳးသြားတဲ့ အေမွာင္ထု အေပၚ ၀ံ့ႂကြားဂုဏ္ေဖၚလိုျခင္း ကင္းမဲ့လွ်က္ သူတို႔ေတြ အလင္းရသြားေလၿပီ ဆိုတဲ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ပီတိရသသည္သာ ျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မယ္။- ဒီလို စိတ္မ်ိဳးကို ေဖၚျပၿပီးသား အတိုင္း နာဖ့္ေဆ့မုတြမာအီနာဟ္ လို႔ ေခၚပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆီသို႔ (၂) အား ဆက္ဖတ္ရန္ ကလစ္ႏွိပ္ပါ....
Sunday, June 10, 2012
ျမင္သမွ်ကို ယံုၾကမွာလား?
လုပ္ႀကံပံုေတြေတာင္ ဒီလိုတင္ထားရင္ ေတြ႕သမွ် သတင္းတုိင္းကို
မိတ္ေဆြတို႔ ယံုေနမွာလား?
ျမန္မာၿပည္က ဂ်ာနယ္ေတြ -အာဃာတလား? racists လား?
ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား
အားလုံး တာဝန္ေၾကပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ comment တစ္ခုမွာ ဖတ္လိုက္မိလို႔၊
ကၽြန္ေတာ္က မွန္တာေတြကိုပဲ သိခ်င္ဖတ္ခ်င္လို႔ EMG က ထုတ္သမွ် edition အားလံုးကို တစ္ေစာင္ မက်န္ (ပိုက္ဆံအကုန္ခံၿပီး) ေစာင့္၀ယ္ဖတ္ကာ Eleven အတြက္ခ်ည္းပဲ
တစ္လကို ေငြ ၆၅၀၀ ေလာက္ သုံးေနတဲ့ EMG ပရိတ္ သတ္ (ဘက္မလိုက္တဲ့ ျမန္မာစစ္စစ္)
ဒဂံုတကၠသိုလ္ ဥပေဒဌာနက ဆရာတစ္ဦးပါ။ မႀကိဳက္တာ ေရးမိလို႔ နာမည္ေျပာင္း ေခၚ လည္း
ဘာတတ္ႏိုင္မွာတုန္းဗ်ာ။
EMG ဟာ ဘယ္စာေစာင္ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ
ခဏခဏမေျပာတဲ့ စာနယ္ဇင္းက်င့္၀တ္ေတြကို ethic, ethic နဲ႔ တဖြဖြ ေျပာ တဲ့ ဂ်ာနယ္မို႔လည္း
သတင္းတင္ျပရာမွာ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ အျဖစ္အပ်က္၊ ရႈေထာင့္မေရြးဘဲ အလယ္က ေနခ့ဲတယ္၊ ေနေနတယ္၊ ေန ဦးမယ္လို႔ အၿမဲယံုၾကည္ၿပီး EMG ကို အားေပးခဲ့တယ္၊ ဒါေတြဟာ
ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကထိ EMG က ဒီလိုပဲလို႔ ထင္ခဲ့တာပဲ။
ဒါေပမယ့္ Leading Media တစ္ခုျဖစ္တဲ့
EMG က ေတာက္ေလွ်ာက္ ကိုင္စြဲလာတဲ့ ethic policy ကို လြတ္လိုက္ၿပီလား၊ အ ရမ္း
သိခ်င္လာပါတယ္။ ဘယ္သြားမလဲ Eleven? ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ Eleven? ကိုယ့္မူ၀ါဒကို
လႊတ္ခ်လိုက္တာလား? လႊင့္ပစ္ လိုက္တာလား? ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘယ္ေရာက္ ေနမွန္းေတာင္
မျမင္ေတာ့တာလား? EMG က ဆရာေတြ ဘာျဖစ္ ကုန္တာ လဲ? ေတာက္ေလွ်ာက္ အေကာင္းလား? အစကတည္းက
ဒီလိုလား?
အခု ရခိုင္ကိစၥမွာ ဘယ္ဘာသာကိုပဲ
ကိုးကြယ္ ကိုးကြယ္၊ အလယ္က သတင္းသမားသာ တင္ျပတာ မမွန္ခဲ့ရင္၊ ဘက္ လိုက္ ေဇာင္းေပး
biased လုပ္ခဲ့ရင္ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး ဆူပူတာ ပိုႀကြလာမယ္၊ ႏွစ္ဖက္လံုး မလိုအပ္ဘဲ
အသက္ စည္းစိမ္ေတြ ပိုဆံုးရွံဳးမယ္။ ေသးတဲ့အမႈ ပိုႀကီးလာမယ္ ဆိုတာဆိုတာ ဆရာတို႔လို
တကၠသိုလ္က လူေတြ အပါအ၀င္ ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္ နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး၊
စာတကယ္ဖတ္သူမ်ား အားလံုးနားလည္မွာပါ။
ပထမ- ရခိုင္အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦး မုဒိမ္းက်င့္ခံရၿပီး ပစၥည္းယူ၊
အသတ္ခံရတယ္၊ ဘယ္သူကပဲ လုပ္လုပ္ ရဲပိုင္တဲ့ criminal case ရာဇ၀တ္မႈသာ
ျဖစ္တယ္၊ ဒီရက္ပိုင္းျဖစ္သြားတဲ့ ဆရာ၀န္မတစ္ဦးကို သူ႕မိတ္ေဆြက ဓါတ္ဆီေလာင္း
မီးရွဳိ႕သတ္တာ၊ ၁၆ လမ္းက ၁၀တန္းေျဖထားတ့ဲ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ လူသတ္၊ ပစၥည္းယူ၊
မီးရွဳိ႕သတ္ခံရတာ၊ ၁၃ ႏွစ္ အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို လိင္တူ ေယာကၤ်ားခ်င္း
မုဒိမ္းက်င့္၊ ပါးစပ္ပိတ္ လူသတ္သြားတာ စတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ ဘာမွ မ ကြာလွတဲ့
ျဖစ္စဥ္တူ တစ္ခုပါပဲ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ လပိုင္းက ဂ်ပန္မတစ္ေယာက္ကို
ျမန္မာႏွစ္ေယာက္ မုဒိမ္းက်င့္ၿပီး သတ္ပစ္ တယ္၊ ေရာက္ ေသဒဏ္ေပး ေဆာ္ထည့္တယ္ ဥပဒအရ
ေနာင္က်ဥ္ေနေအာင္ ျမန္မာျပည္မွာ ဒါကိုလက္မခံဆိုၿပီး၊ ထိထိ ေရာက္။ ဒီဟာေတြမွာလည္း
ဘယ္ဘာသာ၀င္က လုပ္တယ္လို႔ ဘယ္မီဒီယာကမွ မေရးဘူး၊ ေရးစရာလည္း မလိုဘူး၊ ရဲက အေရးယူ၊
ထိေရာက္တဲ့ အျပစ္ဒဏ္ခ်၊ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာအရ ၿပီးၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ ျဖစ္တယ္၊
ျမန္မာ တည္ဆဲ ရာဇ၀တ္ ဥပေဒနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္ထည့္လိုက္ရင္ ၿပီးေနၿပီ။ ဘာမွ
ဆက္ျဖစ္ စရာမရွိဘူးေလ၊ ဒီဟာေလးကို EMG က စဖြ တယ္၊ အင္မတန္ ထိလြယ္ ရွလြယ္တာကို
လြယ္လြယ္ ေရးခ်တယ္၊ မြတ္ဆလင္ကုလား usage သုံးၿပီး comment ေတြ ေရးခြင့္ေပးတယ္၊
ဘယ္ဘာသာ၀င္လို႔ ေရးကတည္းက သြားၿပီ၊ တင္ျပတာမမွန္ေတာ့ဘူး၊ ေနာက္ဆက္တြဲ ဘာျဖစ္လာမလဲ
သိသင့္တယ္၊ သိသိႀကီးနဲ႔ လြယ္လြယ္ ေရးခ်တယ္၊ လြယ္လြယ္ ဖတ္တဲ့ လူအုပ္စုတစ္စုက ေသြးၾကြတယ္၊
ရပ္ရန္ မဟုတ္ တဲ့ ဆက္ရန္ေတြျဖစ္လာတယ္၊ Eleven ကဘာျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ? ဆက္ၿပီးေတာ့ သတ္ၾကေစခ်င္ေတာ့...
ဒုတိယ- ေတာင္ကုတ္မွာ လူ ၁၀ေယာက္ (ဆရာကေတာ့ လူလို႔ပဲ ျမင္မိလို႔၊
ဥပေဒအရေတာ့ ႏိုင္ငံသားကဒ္ တရား၀င္ရွိတဲ့ လက္နက္မဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၁၀ေယာက္) ကို
အျခားသံတုတ္၊ တုတ္ကိုင္ ႏိုင္ငံသား ၂၀၀ ေက်ာ္က မေသမခ်င္း ဦးေႏွာက္ ေတြ ပြင့္ထြက္တဲ့ထိ
ရည္ရြယ္ၿပီးေစာင့္ၿပီး ၀ိုင္းရိုက္သတ္တယ္၊ သူတို႔ ဘာလုပ္မိလို႔မ်ား ဒီလိုေတာင္
လုပ္ခံထိရတာလဲ၊ သူ တို႔က တရားခံ ေတြမို႔လား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီေလာက္ႀကီးေတာင္
ဥပေဒမဲ့လုပ္ ရသလား၊ ဘာသာေရးအဆံုးအမ ရွိသူတိုင္း၊ တရားရွိသူတိုင္း ယဥ္ေက်းၿပီး
သူတိုင္း ဒီျဖစ္ရပ္ကို လက္ခံစရာမရွိပါဘူး၊ သူငယ္ခ်င္း ႏိုင္ငံျခားက တကၠသိုလ္
ဆရာေတြ ကေတာင္ phone နဲ႔ mail နဲ႔ ေမးတယ္၊ ဘယ္ကစလဲ၊ ေျပာျပေတာ့ ဒီကိစၥက ေသးေသးေလးပဲ၊
ဒီေလာက္ ႀကီးသြားရ သ လား၊ မင္းတို႔ိုလို ဘာသာတရား ေလးစားတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ဒီလို
ဥကေဒမဲ့ လြယ္လြယ္ေလး သတ္တာေတြ ရွိေနၿပီလား ေမး တယ္၊ ဆရာ့မွာ ရွက္စိတ္အျပည့္နဲ႔ အေျဖမရွိခဲ့ဘူး၊
ဆရာက ဥပေဒသမားမို႔ ဥပေဒရႈေဒါင့္ကပဲ ၾကည့္တတ္တယ္။ လူ ဆယ္ ေယာက္ ေသတာကို ေနာက္လူေတြက
ေပ်ာ္ေနရေလာက္ေအာင္ ျမန္မာေတြက စိတ္ဓါတ္က ဆိုး၀ါး အၾကမ္းဖက္စိတ္ရွိခဲ့ လို႔လားဗ်ာ။
EMG လုပ္ရပ္က ႏိုင္ငံ တကာမွာ ျမန္မာ သိကၡာ က်ေစတာေပါ့၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ကို
ႏိုင္ငံျခားက လာေရာက္ လည္ပတ္ခ်င္သူ၊ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံခ်င္သူေတြ ဘယ္လာ ရဲေတာ့မလဲ၊
မ်က္ေတာင္တဆံုးပဲ ဆက္ၾကည့္တတ္ေတာ့ EMG က ဆက္ဖြေနတယ္၊ ဆက္ဆြေနတယ္၊ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ
ရခိုင္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ သတိႀကီးႀကီး ထား မတိမ္းေစာင္းေစဘဲ မဖြဘဲ ေရးတယ္။ The
Voice တို႔လို႔ ဂ်ာနယ္ အႀကီးေတြေတာင္ ျပသနာ ပိုႀကီးထြား မသြားေစခ်င္လို႔
media သမား ပီပီ သသနဲ႔ comment ေတြကို ပိတ္ထားတယ္၊ Eleven ကေတာ့ လြယ္လြယ္ ေရးခြင့္ေပးလို႔c
omment ေတြ အျပန္အလွန္ ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ဆက္ေရးၾကျပန္တယ္၊ ဆရာသိသေလာက္
ဘယ္ျမန္မာ လူမ်ဳိးမွ မရိုင္းပါဘူး၊ Eleven Site ထဲမွာ ဘယ္ သူမွ ဖတ္လို႔မရေလာက္ေအာင္
ဆဲဆိုေနတာေတြက ျမန္မာ reader ေတြ ေရးတင္တာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မယံုၾကည္ဘူး။ EMG က လူေတြပဲ
ျပသနာႀကီးထြားလာေအာင္ comment ေတြ ထိုင္ေပးေနသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ပါပဲ။ Eleven က ဘာျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ?
ဆက္ၿပီးေတာ့သတ္ၾက၊ဆူပူၾကျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့...
တတိယ- ေမာင္ေတာ ကိစၥျဖစ္လာတယ္၊ တစ္ဖက္ဖက္ကို အလြန္အကၽြံ ႏိွပ္ကြပ္ေတာ့
ျပန္ၾကြတတ္တာ မသိလို႔လား၊ comment ေတြ၊ သတင္းေတြ တစ္ဖက္သတ္ ျဖစ္ကုန္တယ္၊
ေတာင္ကုတ္မွာ လူ ၁၀ ေယာက္ကို မေသမခ်င္း ဦး ေႏွာက္ ေတြ ပြင့္ထြက္တဲ့ထိ
ရိုက္သတ္ခံရတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကိုေတာင္ မတင္ခဲ့တဲ့ Eleven က ေမာင္ေတာမွာ မီးရွဳိ႕တာ၊
အျပန္ အလွန္ ခ်ၾကတာေတြကို အခ်ိန္နဲ႔ တစ္ေျပးညီ update လုပ္တင္ေပးလာတယ္၊ အာဃာတလား၊
racists လား၊ သတင္း သမားလား၊ လူဖတ္မ်ား ေစာင္ေရမ်ား ေစခ်င္တာလား၊ ၾကား၀င္လႈံေဆာ္တဲ့
အျပဳအမူေတြကို ဘာလို႔ေရြးလုပ္ခ်င္ရသလဲ၊ ဘာေတြကို အျမတ္ ထုတ္ခ်င္ေနတာလဲ Eleven?၊
အလယ္က လူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္က ဒီလိုပဲလား? တစ္ရက္ရက္မွာ EMG ဟာ ဒီကိစၥကို
တာ၀န္ယူရမွာပါ။
စတုတၱ- ဒီေန႔ Eleven ရဲ႕လုပ္ရပ္ (၃) ခုက စာဖတ္သူေတြကို
စိတ္အပ်က္ေစဆံုးပါပဲ၊ သတင္းခိုင္မာမႈ ကိုေတာင္ မေစာင့္ ႏိုင္ EMG ရဲ႕
ဖြရရင္ၿပီးေရာ မူ၀ါဒကို ေသခ်ာျမင္လာရပါတယ္၊
၁။ GTC ေက်ာင္းသားတစ္ဦး
စစ္ေတြၿမိဳ႕လယ္ အားကစားရုံနားမွာ ေသတဲ့ကိစၥ၊ ဘာေၾကာင့္ ေသရသလဲ အတိအက် မသိ ေသးပါဘူးတဲ့၊
ဒဂံုတကၠသိုလ္က ဆရာေတြေတာင္ စစ္ေတြတကၠသိုလ္က အသိေတြကို သာမန္ ဖံုးေလးတစ္ခ်က္ ဆက္ တာနဲ႔တင္
အၾကမ္းဖ်င္း၊ ဟုတ္ မဟုတ္သိႏိုင္တဲ့ ကိစၥပဲဟာ၊ အတိအက်မ သိေသးရင္ မေရးပါနဲ႔လား
ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားရယ္၊ ဆရာတို႔ ဟာကလည္း
ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာ လုပ္လိုက္ျပန္ေရာ၊ ျဖစ္တာက အ ေဆာင္ပိုင္ရွင္နဲ႔ GTC
ေက်ာင္းသား ရခိုင္ခ်င္း ျပသနာျဖစ္ လက္လြန္ၿပီး သတ္မိတဲ့ကိစၥ၊ ေမာင္ေတာလူမ်ဳိးေရး၊
ဘာသာေရး သတင္းနဲ႔ တစ္မ်က္ႏွာ တည္းမွာထားၿပီး ေရာသမေမႊလိုက္တယ္၊ လြယ္လြယ္ဖတ္မိတဲ့
လူအုပ္စုတစ္စုကို ေသြးၾကြေစျပန္ တယ္၊ ေက်ာင္းသား အသတ္ခံရတယ္၊ ကုလားေတြေၾကာင့္၊
သတ္ပစ္ၾက၊ ေသေက်မႈေတြ ဆက္ျဖစ္ၾကျပန္ေရာ၊ ဘယ္သူ႔ လက္ခ်က္မွန္း မသိရေသးဘဲ ethic
ဆရာႀကီးေတြက ethic လံုး၀မရွိဘဲ လက္သြက္သြက္ေရး ခ်ႏိုင္တာကို (အံ့ၾသ မကုန္ ႏိုင္ဖြယ္)
ေတြ႕ရ ျပန္တယ္။ စာ တကယ္ဖတ္တဲ့ သူေတြကို လိမ္လို႔ မရပါဘူးဗ်ာ၊
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနလိုသူေတြ EMG ေၾကာင့္ ပူေလာင္ လာရျပန္တယ္။
၂။ အစိုးရထုတ္ သတင္းစာ တစ္ေစာင္မွာမွ
မပါေသးတဲ့ ခေရကုန္း ေဘာင္ရြာက ေက်ာင္းဆရာမႏွစ္ဦး ဒါးဒါဏ္ရာေတြနဲ႔ အ ေသ ေရာက္လာတဲ့
သတင္းဦး၊ သတင္းထူးႀကီးကလည္း ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG
ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး တာဝန္ေၾကေၾက အတိုင္အေဖာက္ ညီညီ ေလွ်ာက္ဖြလိုက္တာပဲ
ျဖစ္ေနျပန္တယ္၊ လံုး၀ မေသခ်ာဘဲနဲ႔၊ လံုး၀မမွန္ဘဲနဲ႔ Eleven က ဆူပူအံုၾကြမႈေတြျဖစ္၊
စစ္တပ္က ကိုင္မွ၊ အာဏာသိမ္းမွ ရမယ္လို႔၊ ႏွပ္ေၾကာင္း ေပးခ်င္တာလား၊ တစ္တိုင္းျပည္
လံုးက အေသအေက် ဒုကၡခံ၊ အသက္ ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာ ေပးၿပီး စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ရလာတဲ့
ဘာမွ သက္တမ္း မ ၾကာေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကေလးကို အေသသတ္၊ ေျပာင္းျပန္လွန္ခ်င္ ေနတာလား?၊
ကေလာင္သြား ထက္တာကို အျမတ္ ယူခ်င္တာလား၊ လုပ္သူ ခံရသူ ၾကားမွာ အျမတ္ထြက္သူရိွတာ
မဆန္းေပမယ့္ စတုတၳ ေဒါက္တိုင္ Eleven က ေတာ့ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႔ ေဘးတီးေပးေန၊
အဆင္းဘီးတပ္ ေပးေနသလိုပါပဲ၊ လူတစ္ဖြဲ႕က ေနာက္ လူတစ္ဖြဲ႔ကို ဘာေၾကာင့္ ပဲ သတ္သတ္၊
သူ႔ငရဲ သူသြားမွာပါပဲ၊ ဘယ္ဘာသာ တရားမွာမဆို လူမသတ္ရဆိုတာ ပညတ္ၿပီးသားပါ။ ကုလားကို သတ္
တယ္ ေျပာေျပာ၊ ရခိုင္ကို သတ္တယ္ဆိုဆို၊ လက္စားေခ်တယ္ ေျပာေျပာ၊ ဘာသာေရး၊
လူမ်ဳိးေရး ႀကိဳက္တဲ့ ေခါင္းစဥ္ တပ္ၿပီး လူသတ္ပါ၊ ကိုယ္ေသတဲ့ အခ်ိန္မွာ
တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္း သြားရတဲ့ ဘုံအဆင့္ဆိုတာ က်ိန္းေသေပါက္ ဘာ သာ တရားတိုင္း
မွာရွိၿပီး သတ္မွတ္ၿပီးသားပါ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG
ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား အား လုံး လူေတြ အခ်င္းခ်င္း (ဆရာကေတာ့ လူလို႔ပဲ ျမင္မိလို႔ ၊
ကုလား၊ ရခိုင္ ၊ တရုပ္၊ အဂၤလိပ္၊ ခရစ္ယာန္၊ အသား အေရာင္၊ ယံုၾကည္တာပဲကြာမယ္)
သတ္ျဖတ္ ေသေက်တာ ေတြျဖစ္ေအာင္ ဘာလို႔ မမွန္သတင္းေတြနဲ႔ လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္း လႈံ ေဆာ္ခ်င္
ေနရတာလဲ၊ ကုလား တစ္မ်ဳိးလံုးကို သတ္ေတာ့ေရာ၊ ရခိုင္ေတြ ေသေတာ့ေရာ ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔
EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား အားလုံး ဘာေတြမ်ား စီးပြားေရး အျမတ္ထြက္လာမလဲ၊ တစ္ခုခုကို
ခုတံုးလုပ္ၿပီး နင္းတက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓါတ္က EMG ရဲ႕ မူ၀ါဒလား?
၃။ ေမာင္ေတာက ကန္ေတာ္ႀကီး ေသာက္ေရကန္ကို
ဘဂၤလီေတြက အဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥ၊ ဒီသတင္းကို အ တည္ျပဳဖို႔ EMG က အတည္ျပဳႏိုင္ဖို႔
ဆက္သြယ္ေနပါၿပီတဲ့၊ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ တကယ့္ ရွက္စရာပါ။ ၈၈ အေရးအခင္းက
ထြက္ခဲ့တဲ့ စာေစာင္ေတြေလာက္ေတာင္ Eleven အဆင့္ မရွိေတာ့ပါ။ အတည္မျပဳရေသးတာကို ဘာလို႔ေရးရတာတုန္း၊
ethic ေတြ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ၊ စိတ္ေတာ့ မဆိုးပါနဲ႔၊ ဆရာကေတာ့ ဥပမာသတင္းေလးတစ္ခု ေရးမိေတာ့မယ္၊
ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG
ဝိုင္းေတာ္သားေတြ မေန႔ညက ေတာင္ျမင္းၿပိဳင္ကြင္းလမ္းက EMG ရံုးခ်ဳပ္မွာ မေကာင္း တဲ့
အမ်ဳိးသမီးေတြ အုပ္စုလိုက္နဲ႔ ပါတီေပး ညလံုးေပါက္ မူးရူးကခုန္ ေပ်ာ္ပါးၿပီး ရွိေနခဲ့ပါတယ္၊
ဒီသတင္းကို အတည္ျပဳဖို႔ EMG ကို ဆက္သြယ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုဆိုဘာျဖစ္လာမလဲ၊
ကိုယ့္ဆရာေတြ မေပ်ာ္ေတာ့တာ ေသခ်ာၿပီ။ ဒီလိုေလး ေရး လိုက္မိတာေတာင္မွ ကိုယ့္ဆရာေတြ
ကၽြန္ေတာ့္ကို သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသထြက္ေစ၊ စိတ္ၾကြေစရင္ ေသာက္ေရ ကန္ကို
အဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ အတည္မျပဳရေသးတဲ့ သတင္းႀကီးကလည္း အခုျဖစ္ေနၾကတဲ့
ဘက္ႏွစ္ဘက္ကို ဘယ္ ေလာက္ အတုိင္းအတာအထိ ေဒါသေတြျဖစ္ေစ၊ ေသေက်ေစမလဲ
မစဥ္းစားတတ္တာလား?၊ ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာလား၊ မီဒီ ယာတစ္ခုရဲ႕ ေျဖာင့္မတ္မႈ၊
သတင္းတစ္ခုရဲ႕ ခိုင္မာတိ က်မႈဟာ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္တင္ေစႏိုင္သလို၊ ေသေက် ေစႏိုင္ပါတယ္။
ဥပေဒ သမားတစ္ဦးနဲ႔ သတင္းသမားတစ္ဦးမွာ အေျခခံအက်ဆံုးက ရိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈ ရွိျခင္းပါပဲ၊
အခုလို Online မွာ Open Source သတင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရႏိုင္ခ်ိန္မွာေတာင္
သတင္းအမွားေတြ၊ သတင္းအလိမ္ေတြ၊ ဒီလိုေလး ေတာ့ ေဆာ္လိုက္ဦးမွ ေအာက္တန္းက် စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔
လံုး၀တည္ၿငိမ္ေအး ခ်မ္းဖြံ႕ၿဖိဳးေနတဲ့ ေဒသတစ္ခုကို ၁၀ ရက္ အတြင္း လံုး၀ ဆိုးရြားသြားေစေလာက္ေအာင္
လူမ်ဳိးေရး အဓိကရုဏ္း တစ္ခု ေပၚထြက္လာေအာင္ ေနာက္ကြယ္ကေန ေဘးတီး လႈံေဆာ္ဖန္တီးခ်င္တဲ့
မူ၀ါဒရွိေနတာ၊ စာမဖတ္ျဖစ္ၾကတဲ့ လူအမ်ားစုကို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ အရင္းခံသေယာင္ စည္းရံုး
လံႈေဆာ္ ဆူပူေစတာ၊ ရလဒ္က ရခိုင္ျပည္နယ္ရဲ႕ လူေနမႈပံုရိပ္ေတြ က်ဆင္းေစတာ၊
စီးပြားေရးေတြ ပံုမွန္မျဖစ္ေစေတာ့တာ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲသြားေစတာ၊
ေပၚလာတဲ့အျမတ္က EMG ကို ပိုမိုထင္ေပၚ ေစာင္ေရတက္ အေရာင္းေကာင္း ေစခ်င္တာ၊ EMG
က ငါတို႔ဖက္က မ်ဳိးခ်စ္ေတြ Patriotic ေတြလို႔ ထင္ရေအာင္ လုပ္ျပၿပီး
ႏိုင္ငံရဲ႕ လူတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိ ပန္းတိုင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္စားေနၾကတဲ့
ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ကို ေ၀၀ါး လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းပစ္ေနတာ၊ ဘာမွ စာဖြဲ႕ စရာေတာင္
မရွိ (ကုန္ကုန္ ေျပာရရင္ တစ္ရက္ တိုက္စရာေတာင္မရွိ၊ ေန႔၀က္နဲ႔
အၿပီးရွင္းပစ္လို႔ေတာင္ရ) တဲ့ လူလက္ တစ္ဆုပ္စာေၾကာင့္ စစ္တပ္က ၀င္လာမွသာ၊ တပ္၀င္ လာပါေတာ့လား၊
စစ္တပ္ကသာ ကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ တစာ စာ ေအာ္ေခၚၿပီး အျမင္ေနာက္ျပန္ဆြဲေနတာ၊
ႏိုင္ငံပံုရိပ္ကို အဆံုးထိ ဆြဲခ်ပစ္တာေတြဟာ ျမန္မာ Journalist တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရွက္တတ္ရင္
ရွက္ၿပီး ေသပစ္ခ်င္စရာပါပဲ။ စစ္တပ္ပိုင္ ျမ၀တီ Eleven လို႔ေတာင္ အမည္ေျပာင္းေပး ရေတာ့မွာပါ။
ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး သိသင့္တာက အမွန္သတင္း မီဒီယာ
ေတြဟာ (ေနာင္အနာဂတ္ တကယ္ရွိတဲ့) ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ အသက္ေသြးေၾကာပါပဲ၊ ေနာင္အနာဂတ္
ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီကို လူတိုင္း လူတိုင္း ေခၽြးသံ၊ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ ခ်ီတက္ေနခ်ိန္မွာ
လိမ္ဆင္မမွန္သတင္း အျပည့္နဲ႔ ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားရဲ႕
ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်၊ လႈံေဆာ္ ရန္တိုက္ေပးေနတဲ့ လုပ္ရပ္က ဆရာတို႔
တကၠသိုလ္အသိုင္း အ၀ိုင္း အတြက္ေတာ့ ရွက္ဖြယ္လိလိပါ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ
မွန္တာေတြကိုပဲ သိခ်င္ဖတ္ခ်င္ လို႔ Eleven အတြက္ခ်ည္းပဲ တစ္လကို ေငြ ၆၅၀၀
ေလာက္သုံးေနတဲ့ ဆရာကေတာ့ ေနာက္လကစၿပီး တစ္ျခား ဂ်ာနယ္ ေျပာင္းဖတ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။
ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး
တာဝန္ေၾကပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ဘာ ေတြမ်ား လုပ္ေနၾကပါလိမ့္။
ေရႊျမန္မာေတြ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ ၾကပါ။ ထေလာ့ ျမန္မာ၊ ျမန္မာ ထေလာ့၊ တစ္ရက္ရက္မွာ
EMG ဟာ ဒီကိစၥကို တာ၀န္ယူရမွာပါ။
အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့တာေတြ အားလံုးဟာ ေဆာင္ပါးရွင္ရဲ႕ အာေဘာ္ ျဖစ္ၿပီး- (ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ ထပ္တူ ထပ္မွ် ျဖစ္လို႔ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္)
လက္ရိွ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ရင္တြင္းခံစားခ်က္ကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့-
ကၽြန္ေတာ္က
ဘာသာေရးကို ႏွလံုးရည္သန္႔သန္႔နဲ႔ပဲ ျမႇဳပ္ႏွံ႔ဘို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေတာ့- ေတာ္လွန္ေရး
သမားေတြရဲ႔ သေဘာထားမ်ားကို မေ၀ဖန္လို၊ လက္၀င္မႏိႈက္လိုပါ။ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္
(လူနည္းစုကို လူမ်ားက အႏိုင္က်င့္လာတ့ဲအခါမ်ိဳးမွာ လိုအပ္ရင္ အသက္ကို ေပးၿပီး
ကာကြယ္သြား မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုတဲ့ လူနည္းစု ဆိုတာ ဘာသာတရား ေခါင္းစဥ္ကို
ကိုယ္စားမျပဳပါ။ မြတ္စလင္ လူမ်ားစု ေနတဲ့အရပ္မွာ အျခားဘာသာ၀င္က လူနည္းစုျဖစ္မယ္၊
အဲ့ဒီ လူနည္းစုကို လူမ်ားစု မြတ္စလင္မ်ားက မတရား ႏွိပ္ကြက္မယ္၊ အဲ့ဒီလို
အရပ္ေဒသမ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ရွိေနမယ္ဆုိရင္ မတရားျပဳက်င့္ခံရတဲ့
ဘက္က ကၽြန္ေတာ္ အသက္ေပးရပ္တည္သြားမွာပါ။- ကမၻာအရပ္ရပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္လွမ္းမမွီဘူးေလ။)
အခုတစ္ေလာ
ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥေတြက ပေရာဂေတြမ်ားပါတယ္။ စိတ္ေအးေအးနဲ႔ အတတ္ႏိုင္
ဆံုး အေကာင္းဆံုး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းဘို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္
အႀကံေပးေနပါတယ္။ လူ လူခ်င္းပဲဗ်ာ၊ ယဥ္ေက်းပါတယ္၊ သိမ္ေမြ႔ပါတယ္၊ ေမတၱာဓါတ္ခံႀကီးပါတယ္
ေအာ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ သားေတြက (ကန္ေတာ့ပါရဲ႔) ႏြားသတ္ရမွာေတာ့
၀န္ေလးေနၿပီး ကုလားသတ္ရမွာကို ေပ်ာ္ပိုက္ ေနၾကတယ္ ဆိုတာ- ျမန္မာႏိုင္ငံသား
တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ လူရွက္လွပါတယ္။ မီဒီယာေတြကလည္း မီဒီယာက်င့္၀တ္ကို
မလိုက္နာ၊ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္ေတြကလည္း လူမႈကြန္ယက္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္၊ ဥပေဒကို
ေစာင့္ရသူမ်ားကလည္း ဘက္မမွ် အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုပါပဲ။ ဒါေတြက ေနာက္ဆံုးေတာ့
တုိင္းျပည္ကိုပဲ ထိခိုက္နစ္နာ ေစမွာပါ။ ဗမာ၊ ရခိုင္ သတ္လို႔ ကုလားကုန္သြားမွာ
မဟုတ္သလို၊ ကုလားသတ္လို႔လည္း ဗမာ၊ ရခိုင္ ကုန္ သြားမွာ မဟုတ္ဘူး-၊ ဒီေတာ့
ေနာက္ဆံုး တစ္အိမ္တည္းမွာ အတူေနသူခ်င္း အမုန္းဓါတ္ခံ နာက်ည္းခ်က္ ဓါတ္ခံမ်ားနဲ႔
က်န္ေနခဲ့မယ္။ တစ္အိမ္တည္းမွာ တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ သတ္ေနၾကရင္ အဲ့ဒီ အိမ္မွာ ဘယ္သူက
စိတ္ခ်လက္ခ် အိပ္ရဲေတာ့မွာလဲ။ အားလံုးက တေစၦ၊ သရဲ ေၾကာက္သလို ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေတြနဲ႔
ရွိေနမွာေပါ့။ ခက္တယ္ဗ်ာ-။ ထားလိုက္ပါေတာ့-၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူအဖြဲအစည္းမွာ
တရားမွ်တမႈေတြ ရွိလာဘို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ႏိုင္ဘို႔၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔
အားလံုးမွာ ႀကိဳးစားဘို႔ တာ၀န္မကင္းဘူးေလ။
Friday, June 8, 2012
ေမာင္ေတာ အဓိကရုဏ္းအေပၚ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား ကန္႔ကြက္ခ်က္
ဇြန္ ၈၊
၂၀၁၂
ဇြန္လ ၈ ရက္ေန႔ ညေန ၇ နာရီခြဲ အခ်ိန္အထိ ရရွိသည့္ သတင္းမ်ားအေပၚ မူတည္ျပီး ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားက ေအာက္ပါ ကန္႔ ကြက္ခ်က္ကို ထုုတ္ျပန္သည္။
(၁) ဇြန္လ ၈ ရက္ေန ့တြင္ ေမာင္းေတာျမိဳ ့ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားက ေဒသခံမ်ား၏ အိမ္မ်ားႏွင့္ တည္းခိုခန္းကို မီးရွိဳ႕ဖ်က္ဆီး ေႀကာင္း၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ လူ ေနအိမ္မ်ားကို ခဲမ်ားျဖင့္ ထုေပါက္တိုက္ခိုက္ခဲ့ေႀကာင္း ႀကားသိရသည္။
(၂) ဤလုပ္ရပ္သည္ တရားဥပေဒကင္းမဲ့သည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္ျပီး တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ဘာသာေပါင္းစံု ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ေနထိုင္ေနေရးကို အဟန္ ့အတားျဖစ္ေစသည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။
(၃) ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ကမာၻအဝွမ္းတြင္ေရာက္ရိွေသာ မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား မပါ၀င္သကဲ့သုိ႔ သေဘာ တူ ေထာက္ခံျခင္းလည္းမရွိပါ။
(၄) မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အေနႏွင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာျပည္မွ အစၥလာမ္ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးမ်ားမွေသာ္ လည္းေကာင္း လူစုလူေ၀းျဖင့္ လွဳပ္ရွားမွဳမ်ား၊ ဆႏၵျပမွဳမ်ားမလုပ္ရန္ အတိအလ်ဥ္း တားဆီး ထားျပီးျဖစ္ရာ ေမာင္းေတာျဖစ္ရပ္သည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ကမာၻအဝွမ္းတြင္ေရာက္ရိွေသာ အမ်ားစု ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္ ဖီဆန္လ်က္ရွိသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရႏွင့္ ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းႀကီးမ်ား၏ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးမူအတိုင္း ႀကိဳး ပမ္းခ်က္ကို ေသြဖယ္ရာေရာက္သည္။
(၅) သို႔ရွိရာ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ အမ်ားျပည္သူ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားႏွင့္ တထပ္တည္းပင္ ေမာင္းေတာ အႀကမ္းဖက္မွဳကို ဆန္႔က်င္ျပီး သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ ေမာင္းေတာကိစၥတြင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ စံုစမ္းစစ္ေဆးျပီး တရားဥပေဒမ်ားအရ အျမန္ဆံုး အရွိန္အဟုန္ျမင့္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ ေတာင္း ဆိုသည္။
(၆) ေမာင္းေတာျဖစ္ရပ္ကို ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား လက္မခံႏိုင္သည့္အတြက္ မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားအေနျဖင့္ ထို အႀကမ္းဖက္မွဳ အပါအ၀င္ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ခုတံုးလုပ္ အႀကမ္းဖက္မွဳမွန္သမွ်ကို ျမန္မာျပည္သူမ်ားႏွင့္ လက္တြဲကာ ဆန္႔က်င္သြားမည္ျဖစ္ျပီး ရမ္းျဗဲ၊ ေတာင္ကုတ္၊ ေမာင္းေတာႏွင့္ ဥပေဒမဲ့ အုပ္စုဖြဲ႕ အႀကမ္းဖက္မွဳမွန္သမွ်ကို တရား ဥပေဒအရ ထိထိေရာက္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ အာဏာပိုင္မ်ားသုိ ့ေတာင္းဆိုသည္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား
ရန္ကုန္ျမိဳ ့မြတ္စလင္မ္လူငယ္မ်ား ေမာင္ေတာကိစၥရံႈ႕ခ်
မန္းေလး မြတ္စလင္မ္အဖြဲ ့ေမာင္ေတာ္ကိစၥရွံ ႔ခ်
MyanmarMuslim Educational and cultural society က ေမာင္ေတာ္ကိစၥရံႈ႕ခ်
ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး အဖြဲ႔ႀကီးမွ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္
ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ မိဘျပည္သူမ်ားသို႔ ေမတၲာရပ္ခံခ်က္ အား အထူးပင္ ႀကိဳဆိုပါတယ္....
ဇြန္လ ၈ ရက္ေန႔ ညေန ၇ နာရီခြဲ အခ်ိန္အထိ ရရွိသည့္ သတင္းမ်ားအေပၚ မူတည္ျပီး ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားက ေအာက္ပါ ကန္႔ ကြက္ခ်က္ကို ထုုတ္ျပန္သည္။
(၁) ဇြန္လ ၈ ရက္ေန ့တြင္ ေမာင္းေတာျမိဳ ့ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားက ေဒသခံမ်ား၏ အိမ္မ်ားႏွင့္ တည္းခိုခန္းကို မီးရွိဳ႕ဖ်က္ဆီး ေႀကာင္း၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ လူ ေနအိမ္မ်ားကို ခဲမ်ားျဖင့္ ထုေပါက္တိုက္ခိုက္ခဲ့ေႀကာင္း ႀကားသိရသည္။
(၂) ဤလုပ္ရပ္သည္ တရားဥပေဒကင္းမဲ့သည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္ျပီး တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ဘာသာေပါင္းစံု ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ေနထိုင္ေနေရးကို အဟန္ ့အတားျဖစ္ေစသည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။
(၃) ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ကမာၻအဝွမ္းတြင္ေရာက္ရိွေသာ မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား မပါ၀င္သကဲ့သုိ႔ သေဘာ တူ ေထာက္ခံျခင္းလည္းမရွိပါ။
(၄) မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အေနႏွင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာျပည္မွ အစၥလာမ္ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးမ်ားမွေသာ္ လည္းေကာင္း လူစုလူေ၀းျဖင့္ လွဳပ္ရွားမွဳမ်ား၊ ဆႏၵျပမွဳမ်ားမလုပ္ရန္ အတိအလ်ဥ္း တားဆီး ထားျပီးျဖစ္ရာ ေမာင္းေတာျဖစ္ရပ္သည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ကမာၻအဝွမ္းတြင္ေရာက္ရိွေသာ အမ်ားစု ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္ ဖီဆန္လ်က္ရွိသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရႏွင့္ ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းႀကီးမ်ား၏ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးမူအတိုင္း ႀကိဳး ပမ္းခ်က္ကို ေသြဖယ္ရာေရာက္သည္။
(၅) သို႔ရွိရာ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ အမ်ားျပည္သူ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားႏွင့္ တထပ္တည္းပင္ ေမာင္းေတာ အႀကမ္းဖက္မွဳကို ဆန္႔က်င္ျပီး သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ ေမာင္းေတာကိစၥတြင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ စံုစမ္းစစ္ေဆးျပီး တရားဥပေဒမ်ားအရ အျမန္ဆံုး အရွိန္အဟုန္ျမင့္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ ေတာင္း ဆိုသည္။
(၆) ေမာင္းေတာျဖစ္ရပ္ကို ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား လက္မခံႏိုင္သည့္အတြက္ မိမိတို႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားအေနျဖင့္ ထို အႀကမ္းဖက္မွဳ အပါအ၀င္ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ခုတံုးလုပ္ အႀကမ္းဖက္မွဳမွန္သမွ်ကို ျမန္မာျပည္သူမ်ားႏွင့္ လက္တြဲကာ ဆန္႔က်င္သြားမည္ျဖစ္ျပီး ရမ္းျဗဲ၊ ေတာင္ကုတ္၊ ေမာင္းေတာႏွင့္ ဥပေဒမဲ့ အုပ္စုဖြဲ႕ အႀကမ္းဖက္မွဳမွန္သမွ်ကို တရား ဥပေဒအရ ထိထိေရာက္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ အာဏာပိုင္မ်ားသုိ ့ေတာင္းဆိုသည္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား
ရန္ကုန္ျမိဳ ့မြတ္စလင္မ္လူငယ္မ်ား ေမာင္ေတာကိစၥရံႈ႕ခ်
မန္းေလး မြတ္စလင္မ္အဖြဲ ့ေမာင္ေတာ္ကိစၥရွံ ႔ခ်
MyanmarMuslim Educational and cultural society က ေမာင္ေတာ္ကိစၥရံႈ႕ခ်
ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး အဖြဲ႔ႀကီးမွ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္
ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ မိဘျပည္သူမ်ားသို႔ ေမတၲာရပ္ခံခ်က္ အား အထူးပင္ ႀကိဳဆိုပါတယ္....
Thursday, June 7, 2012
ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာေတြလဲ?
ဓာတ္ပံု
- ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား
မေျပာခ်င္ေသာလည္းပဲ ေျပာစရာ ႐ွိလာ၍
မေျပာမျဖစ္ေျပာရပါဦးမည္။ မေျပာခ်င္ဆိုသည္က ခံစားခ်က္ႏွင့္ ေျပာမည္ျဖစ္၍
ေဒါသသံ ပါမည္ကို မလိုလား ေသာေၾကာင့္၊ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို မိမိခံစားခ်က္ေပၚ
အေျခခံေျပာလ်င္ မိမိဘက္က ဘက္လိုက္ရာက်မည္ကို စိုးေသာေၾကာင့္၊
မိမိ႐ႈျမင္သည့္အတိုင္း တည့္ တည့့္ ေျပာမည္ျဖစ္ရာ မလိုလားအပ္သည့္ လူပုဂၢိဳလ္ေဝဖန္မႈ
ျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္။
၅.၅.၁၂က သတင္းစာမွာ ပါသည့္
အသံုးအႏႈန္း “မြတ္စလင္မ္ကုလား”ဆိုသည္က ဒီရက္ ျပသနာမ်ိဳးစံု ၾကားသိေနခ်ိန္က်မွ
ပိုၿပီးေစာ္ကားခံလိုက္ရသလို၊ မီးေလာင္ေနစဥ္ ဓာတ္ဆီျဖန္းခံလိုက္ရသလိုခံစားရပါသည္။
ဒီကိစၥအတြက္ facebook စာမ်က္ႏွာတြင္
ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးဌာန၊ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးရဲထြဋ္က ထိုအသံုးအႏႈန္းႏွင့္
စပ္လ်ဥ္း၍ ေတာင္းပန္သည့္ ပံုစံမ်ိဳး ေနာက္ရက္တြင္ ျပင္ဆင္ခ်က္ ထည့္ေပးမည့္
ပံုစံမ်ိဳး ေတြ႔ရျပန္ေတာ့ အားလည္း တက္မိသလို ေမွ်ာ္လင့္တစ္ႀကီးလည္း ေစာင့္ၾကည့္မိသည္။
ဘယ္တုန္းကမွ သာမန္အားျဖင့္ ၾကည့္ေလ့မ႐ွိသည့္ ည၈နာရီ ႐ုပ္သံသတင္းကိုပင္
မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း ထိုင္ၾကည့္ျဖစ္သည္အထိ။
ဒီေန႔ ျပင္ဆင္ခ်က္ကေတာ့ ပါလာသည္။
“မြတ္စလင္မ္ကုလား” အစား “ျပည္တြင္းေန အစၥလာမ္ဘာသာကိုးကြယ္သူ” တဲ့။
မည္သို႔ အဓိပၸါယ္
ေဖာ္ေဆာင္သတ္မွတ္ရမည္မသိ။ ျမန္္မာႏိုင္ငံသားဟုပင္ လက္မခံတဲ႔သေဘာျဖစ္ေနပါျပီ၊၊
ကမာၻမွာမ႐ွိဘူးေသးတဲ႔ သတင္းေရးသားမႈ ေတြ၊၊ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ျပင္ေပးသည့္အတြက္ေတာ့
ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
အျပင္လူေတြကေတာ့ ဒီလူေတြ ေနရာတကာ
စပ္စပ္ထိမခံ ျဖစ္ေနၾကသည္ဟုသာ ျမင္ၾကဖို႔ မ်ားသည္။ ဘယ္လိုေခၚေခၚေပါ့ ဒါဒါပဲ ဥစၥာဟု
႐ိုး႐ိုးသားသား ဆိုသူကလည္းဆိုၾကသည္။ ကုလားကို ကုလားမေခၚလို႔ ငါတို႔က ဘယ္လိုမ်ား
သမုတ္ရပါ့ ဆိုသူေတြလည္း ဒုႏွင့္ေဒး။ ပိုးစိုးပက္စက္ ဆဲဆိုတုန္႔ျပန္
ေလွာင္ေျပာင္သူေတြကလည္း တစ္ပံုတစ္ပင္။ ခက္သည္က မြတ္စလင္မ္ကို ေဝဖန္ တိုက္ခိုက္ေနသူ
အမ်ားစုက မြတ္စလင္မ္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ သမိုင္း ဆိုလ်င္
အမ်ိဳးေပ်ာက္မွာစိုးေၾကာက္စရာေလာက္၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေရး ပိုးစိုးပက္စက္ ေဝဖန္
ေရးသားထားသည့္ တစ္ဖက္သတ္စာမ်ား ဝါဒျဖန္႔တရားမ်ားကို ေလာက္သာ
ဖတ္ဖူးၾကားဖူးထားၾကသူမ်ား၊ ျမန္မာ့သမိုင္းဆိုလ်င္လည္း ဗုဒၶဟူသည္ ဗမာလူမ်ိဳးဟူသည့္
စာအုပ္မ်ိဳးဖတ္ဖူးၿပီး ေဂါတမ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ကိုသည္ပင္လ်င္ အညာေဒသက
ဗမာႀကီးထင္ေနၾကသူမ်ား၊ ဗာရာဏသီကို မံု႐ြာဘက္က ယူဆထားသူမ်ား၊ ခ်စ္တီးမွန္း၊
ဟိႏၵဴမွန္း၊ မြတ္စလင္မ္မွန္းပင္ လ်င္ ဘာကြာလို႔ကြာမွန္းမသိေလာက္ေအာင္
ျပင္ပဗဟုသုတၾကြယ္ဝၾကသူမ်ား၊ က်ားက်ားမီးယပ္ မြတ္စလင္မ္ဆို မုန္းတယ္ကြာဟူသည့္ မ်က္ကန္း
ဝံသာႏုရကၡိတတရား႐ွင္မ်ား ျဖစ္ေနေလသည္။
လက္႐ွိအေနအထားက ျမန္မာျပည္တြင္း႐ွိ
အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ လူ႕အစုအေဝးႀကီး တစ္ရပ္လံုးသည္ပင္လ်င္ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ သို႔မဟုတ္
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္ကမွ သို႔တည္းမဟုတ္ေတာင္ အဂၤလိပ္ေခတ္ကမွ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္မွ
တရားမဝင္ ခိုးဝင္လာၾက သည့္ အလား။ တိုင္းျပည္အတြက္ အဖ်က္ သက္သက္လုပ္ေနၾကသည့္
ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအလား။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ္ျပန္ၾကေပါ့၊ သူမ်ားေျမမွာလာၿပီး
လူပါးမဝႏွင့္ စသည္စသည္။
႐ိုဟင္ဂ်ာကိစၥျဖင့္ ပထမ စတင္ခဲ့သည္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ဆိုလ်င္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေၾကာင္းေျပာတာ မနာၾကဖို႔၊ မင္းတို႔ကို
ေျပာတာ မဟုတ္၊ ဝင္နာေနၾကရ ေအာင္ မင္းတို႔ရဲ့ ဘာေတြလား၊ ညာေတြလား ေမးခြန္းမ်ား
တရစပ္သံုးသည္။ ေနာက္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးတိုးလာ သည္။ စေျပာတုန္းကေတာ့ နယ္စပ္က႐ိုဟင္
ဂ်ာအေရး သို႔တည္းမဟုတ္ ထိုသူမ်ား ျပည္တြင္းသို႔ ခိုးဝင္လာမည့္အေရးသက္သက္၊
ဘာသာေရးမပါဟု ဆိုၾကရာမွ ျမန္မာ့ေျမမွာ ေအးအတူပူအမွ် အ တူေနသည့္
မြတ္စလင္မ္မ်ားကိုေရာ ကမၻာတစ္ဝန္းမွ မြတ္စလင္မ္ မ်ားကိုသာမက အစၥလာမ္၏
အထြတ္အျမတ္ထားရာ ကိုးကြယ္ရာအ႐ွင္၊ လူသားအ လင္းျပပုဂၢိဳလ္ တမန္ေတာ္ျမတ္…
အျခားအျခား တို႔ကိုပါ ေစာ္ကားေရးသားလာၾကသည္ကိုလည္း ေနရာအႏွ႔ံ ေတြ႕လာရသည့္ အႀကိမ္ေရ
တစ္ျဖည္းျဖည္း ပိုပို စိပ္လာသည္။ သမိုင္းလိမ္ဝါဒျဖန္႔ စာစဥ္မ်ား၊ မုန္းတီးေရး
လႈံ႕ေဆာ္လႊာမ်ား၊ အင္တာနက္ (အထူးသျဖင့္ facebook) စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ဂ႐ုပ္မ်ား အလွ်ိဳ
အလွ်ိဳ ေပၚလာသည္။ ျပႆနာကို မီးေမႊးလာေနၾကသည္။ ၾကမ္းပိုးကို လိပ္မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္
ပံုႀကီးခ်ဲ႕လာၾကသည္။ မီးစကို ဓာတ္ဆီျဖန္းလာၾကသည္္။ အဓမၼ လူထုအံုၾကြ
အၾကမ္းဖက္မႈဖက္ကို ေဖာ္ေဆာင္လမ္းေၾကာင္းလာၾကသည္။
မည္သူမည္ဝါေတြက ေနာက္ကြယ္က
ႀကိဳးကိုင္ေနသည္ေတာ့ အေသ အခ်ာမသိရ၊ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ သူတို႔၏ မိႈင္းတိုက္မႈ
ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာကိုလိုလိုဘာလိုလိုႏွင့္ ျပည္တြင္းေန
မြတ္စလင္မ္မ်ားကိုပါ အ ေၾကာင္းမဲ့ အျပစ္ျမင္လာၾကသည္။ အမုန္းစိတ္ပိုပြားလာၾကသည္။
ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ လိုရာဆြဲ အသံုးခ်သူတို႔ေၾကာင့္ မလိုလားအပ္ေသာ၊ မည္သူ႕ ကိုမွ်
ေကာင္းက်ိဳးမျပဳေသာ၊ မဆိုင္သူမ်ားကိုပါ ဃယက္ထေစေသာ ပူေဆြးဝမ္းနည္း ေၾကာက္႐ြံ႕
ၾကရေစေသာ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡ တရားဥပေဒမဲ့ ျဖစ္လာရသည္။
ဒီ ကုလားအေခၚခံရသည့္ကိစၥက တကယ္ေတာ့
မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ႐ုတ္တရက္ ခ်က္ခ်င္း ျဖစ္လာသည္ မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘိုးဘြားမ်ား
လက္ထက္ ကတည္းက အေျခအတင္ ေဆြးေႏြးၾကၿပီးသား၊ အခိုင္အမာ ပံုစံတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ၿပီးသား။
ထိုစဥ္ကာလ ကပင္ ႏွစ္သက္မႈမ႐ွိေၾကာင္း တိုင္းသိျပည္သိ အသိ ေပးခဲ့ၾကၿပီးသား။ ယခု
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္တြင္ ၾကမၼာရဟတ္ တစ္ပတ္ျပန္ လည္ရျခင္းျဖစ္သည္။
ေျပာခ်င္သည္ကို
ပိုမိုနားလည္ႏိုင္ေစဖို႔ သမိုင္းနည္းနည္း ျပန္ေကာက္ပါမည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္
ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားအၾကား ဗုဒၶဘာသာ မျပန္႔႔ပြား မထြန္းကားေသးမီ ပုဂံေခတ္ အေစာပိုင္း
(အေနာ္ရထာမတိုင္မီ) ပိသံုမင္းလက္ထက္က တည္းက အစၥလာမ္ဘာသာ ေရာက္႐ွိေၾကာင္း
အေထာက္အထားမ်ား မွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ား ႐ွိသည္။ ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ားထဲတြင္ ပသီ၊
ပန္းေသး စသည့္ အေခၚအေဝၚမ်ား ပါ႐ွိခဲ့သည္။
ကုလားဆိုေသာ အသံုးအႏႈန္းကလည္း ေ႐ွးယခင္
ဘုရင္မင္းမ်ားလက္ထက္ကတည္းက ေခၚေဝၚလာသည့္ အသံုးအႏႈန္း။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွမဟုတ္၊
ျမန္ မာ့သမိုင္းအစကတည္းက ကုလားဆိုသူမ်ားႏွင့္ ကူးလူးဆက္ႏြယ္မႈ ႐ႈိခဲ့သည္။
အထူးသျဖင့္ မြတ္စလင္မ်ားကိုရည္ညႊန္းပါက ပသီကုလားဟုေခၚခဲ့ၾက သည္။ ဥပမာ
ဘိုးေတာ္ ဗဒံုမင္းလက္ထက္က ဘုရင့္အမိန္႔ျပန္စာ မွတ္တမ္းတြင္ (လက္႐ွိ အမရပူရရပ္၊
လင္းဇင္းကုန္းသုသာန္တြင္ ျမ်ဳပ္ႏွံထားေသာ) အာဗစ္႐ွားဟုဆိုင္နီအား
ျမန္မာျပည္အရပ္ရပ္႐ွိ ပသီကုလားတို႔အတြက္ သာသနာပ္ိုင္အျဖစ္ခန္႔အပ္ေၾကာင္း
ေၾကညာခ်က္ထုတ္ခဲ့သည္။
မင္းတုန္းမင္းလက္
စာေတာ္ႀကီးတြင္လည္းကုလားရြာမ၊ ကုလားဗလီဆရာ၊ ကုလားလူမ်ိဳး စသည္ျဖင့္
သံုႏႈန္းခဲ့သည္။ ပသီကုလားမ်ားသည္ ေ႐ွး ျမန္မာသမိုင္း တစ္ေလွ်ာက္
တာဝန္ေက်ခဲ့သည္။ ဘုရင္ကိုသတ္လ်င္ ဘုရင္လုပ္ႏိုင္သည့္ ေခတ္အေျခအေနတြင္ ဘုရင့္
ကိုယ္ရံ ေတာ္၊ လူယံုေတာ္၊ အေထာက္ေတာ္၊ အဝယ္ေတာ္၊ စစ္သည္ေတာ္အျဖစ္ ခစားခဲ့ရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္လည္း ျမင္းမွာအုန္းခြံ ကၽြန္မွာ ကုလား၊ ဓားမွာမိုးႀကိဳးဟုပင္
အဆိုတြင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္ကလည္း ဘုရင္မင္းျမတ္တို႔က မိမိတို႔အေပၚ အထူး
သစၥာေစာင့္သိၾကေသာ ပသီကုလားတို႔အား အတုန္႔အလွည့္အေနျဖင့္ ဝတ္ေက်ာင္းေတာ္မ်ား
သာသနိကအေဆာက္အအံုမ်ား ျပည္တြင္၌သာမက တိုင္းတစ္ပါးရပ္ျခား ေဆာ္ဒီ အာေရဗ်ႏိုင္ငံထိပင္
ၾကည္ျဖဴစြာ ေဆာက္လုပ္ေပးခဲ့သည္။
ထိုစဥ္ကသံုးႏႈန္းခဲ့သည့္
ကုလားဆိုေသာ အေခၚအေဝၚသည္ ကုလပုတၱရ-ျမတ္ေသာအႏြယ္ဟူေသာ စကားမွဆင္းသက္လာသည္ဟု
အဓိပၸြယ္ ဖြင့္ဆိုခဲ့ ၾကသည္။ ေဂါတမ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကလည္း ကုလားလူမ်ိဳးသာျဖစ္သည္။
အခ်ိဳ႕ကလည္း သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ကူးလာသူမ်ားဟုဆိုရာမွ ကုလားျဖစ္လာ ေၾကာင္း ဆိုၾကသည္။
ဤသို႔ဆိုလ်င္ေတာ့ လက္႐ွိ ဗမာဟု ဆိုၾကသူေတြေရာ အျခား တိုင္းရင္းသားဆိုသူေတြပါ
မူလဘူတ ႒ာေန စစ္စစ္မ်ားမဟုတ္ ႏွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာက တိဘက္၊ အႏိၵယ၊ မြန္ဂို၊
တရုတ္ေတာင္ပိုင္းကေန စတင္အေျခခံ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ႐ွာရင္း ကူးလာၾကသူေတြခ်ည္းသာ။
အားလံုး တေနေနရာက ကူးလာၾကသူခ်င္းသာျဖစ္၍ ကုလားေတြခ်ည္းသာ။ ေစာသည္ႏွင့္
ေနာက္က်သည္သာ ကြာသည္။ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရား မွန္သမွ်သည္လည္း
ျမန္မာျပည္ျဖစ္စစ္စစ္ တစ္ခုမွ်မ႐ွိ၊ အျခား ႏိုင္ငံမ်ားမွ ကူးယူထားသည္ခ်ည္းသာ။
ေ႐ွးဗမာမင္းမ်ားလက္ထက္က
ဗမာဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားႏွင့္ ဗမာျပည္႐ွိ ပသီကုလားေခၚ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုးကြယ္သူမ်ာအၾကား
တစ္စံုတစ္ရာ ျပသနာ ႀကီးႀကီးမားမား မ႐ွိခဲ့။ ကုလားဆိုေသာ အေခၚအေဝၚ အသံုးအႏႈန္းႏွင့္
စပ္လ်ဥ္း၍လည္း ပသီကုလား အေခၚခံ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားအေနႏွင့္ တစ္စံု တစ္ရာ နစ္နာရန္
အေၾကာင္းပင္မ႐ွိခဲ့။
သို႔ေသာ္…သို႔ေသာ္…။ ႏွစ္ကာလ
အတန္ၾကာသြားၿပီးေနာက္.. အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ကာလတြင္ကား အရင္လို
မဟုတ္ေတာ့။ ထိုစဥ္ကာလအတြင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္
ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီလက္ေအာက္ခံျဖစ္စဥ္ အိႏၵိယတိုက္နယ္၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း
သတ္မွတ္ခံခဲ့ရသည္။ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံသား အေျမာက္အမ်ားလည္း ထပ္ဝင္လာသည္။ ဒါကလည္း
အမွန္တရား တစ္ခု။ ေ႐ွးအစဥ္အဆက္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာ ပသီကုလားအေခၚခံ
႒ာေနမြတ္စလင္မ္တို႔ႏွင့္ ေနာက္ေရာက္လာေသာ အႏိၵယ တိုက္နယ္ (ယခု အႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္၊
ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္)သား မြတ္စလင္မ္မ်ားၾကားတြင္ပင္ လူမ်ိဳး ေရးဓေလ့ထံုးတမ္း ယဥ္ေက်းမႈ၊
ဘာသာစကားတို႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ပဋိပကၡ တစ္ခ်ိဳ႕ ႐ွိခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က အလံုးအရင္းႏွင့္
ဝင္လာေသာ အိႏၵိယသား (ခ်စ္ တီး၊ ဟိႏၵဴ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ မြတ္စလင္မ္)တို႔ႏွင့္ ႏြယ္လာၿပီး
ဗမာျပည္တြင္ အစဥ္အဆက္က လူ႔အစုအေဝးတစ္ရပ္အျဖစ္ ႐ွိခဲ့ၿပီးသား ပသီကုလား မ်ား ကိုပါ
ဗမာလူထု၏အျမင္ ေျပာင္းလဲလာသည္။
မူလ ေခၚဆိုသည့္ အသံုးအႏႈန္း “ကုလား”၏
မူရင္းသေဘာတရားလည္း ေျပာင္းလဲသြားသည္။ မူရင္းကကဲ့သို႔ ေႏြးေထြးမႈ မ႐ွိေသာ၊
ခြဲျခားလိုေသာ၊ အျပစ္ျမင္လိုေသာသေဘာ အေတာ္ေဆာင္လာသည္။ ကုလားဒိန္၊ ကုလားကျပား၊
ကုလားမ်ိဳးမစစ္၊ ေဇကျပားစ သည့္စသည့္ စကားလံုးမ်ားက မူလက ႐ွိခဲ့သည့္ ပသီကုလားမ်ား
လက္သင့္ခံႏိုင္ဖြယ္မ႐ွိျဖစ္လာသည္။
ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖိုးမ်ားေခတ္က
ပသီကုလားမ်ားသည္ တစ္ဖက္က တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုး၊ ေက်ာင္းသား သမဂၢ စသည္ တို႔တြင္ ဗမာ့
လြတ္လပ္ ေရးအတြက္ တစ္တပ္တစ္အားမွ က႑စံု ပါဝင္ခဲ့ၾကသလို တစ္ဖက္ကလည္း မိမိတို႔အား
ခြဲျခား ႐ႈျမင္ေသာ အသံုးအႏႈန္း “ကုလား”ဟူသည္အား ျပင္းျပင္းထန္ထန္
ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကသည္။ ဗမာမြတ္စလင္မ္ ႏိုးၾကားေရးအဖြဲ႔ ကဲ့သို႔ေသာ အဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔ကာ
မိမိတို႕သည္ ကုလား မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဗမာ ဗုဒၶဘာသာမ်ား နည္းတူ ဒီေျမဒီေရတြင္
ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီ ေနထိုင္ခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံသားမ်ားသာ
ျဖစ္ေၾကာင္း ယံုၾကည္မႈအျပည့္ျဖင့္ ဆိုခဲ့ၾကသည္။ မိမိတို႕သည္ ဗမာမြတ္စလင္မ္မ်ား
ျဖစ္ၾကေၾကာင္း ေျပာခဲ့ၾကသည္။
“မ်ိဳးကားဗမာ၊ ဘာသာမြတ္စလင္မ္
ျဖစ္တံုအင္လည္း၊
တို႔မ်ိဳးတို႔ေဆြ
တို႔တစ္ေတြသည္၊ တို႔ျပည္(ေျပ)တို႔႐ြာ
တို႔႒ာနာမွာ၊ တို႔ဟာထင္႐ွား
မ႐ွိအားေၾကာင့္၊ တို႔မ်ားကုလားဒိန္
အမ်ားႏွိမ္သည္၊ သို႔ပါေသာ္ျငား
တို႔မ်ိဳးသားကား၊ ႏိုးၾကားမ႐ွိ
၀မ္းနည္းဘိ၏။” ဟူေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံျဖင့္ မိမိတို႔သည္လည္း
ဗမာမ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆိုခဲ့ၾကသည္။ “ဗမာကို ဗမာကသိေရး” ဆိုကာ မိမိတို႔ ဗမာျပည္ဖြား
အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားသည္လည္း ဗမာဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား နည္းတူ ဗမာျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုခဲ့ၾကသည္။
ရည္ညႊန္း- ဦးညီညီ
(ဗမာမြတ္စလင္မ္ ႏိုးၾကားေရးအဖြဲ႕)
တိုင္းရင္းသား အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားအား
ဗမာမြတ္စလင္ အမည္ေခၚတြင္ရန္ ဗမာမြတ္စလင္နိုးၾကားေရး အဖဲြ႕ခ်ဳပ္က
သက္ဆိုင္ရာသို႕တင္ျပ ေတာင္း ဆိုသည္။ ထိုသည္၏ရလဒ္က ၁၉၃၀-ခုနွစ္တြင္ ထိုစဥ္က
(အဂၤလိပ္ေခတ္ကတည္းက) စ၍ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူရာတြင္ ကုလား၊ ေဇရဘာဒီ၊ ေဇကျပား
စသည္စသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေခၚေဝၚေနၾကသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သား မြတ္စလင္မ္မ်ား (ေ႐ွးအေခၚ
ပသီကုလားမ်ား)အား ဗမာမြတ္စလင္မ္ဟုသာ တစ္မ်ိဳးတည္းေခၚရန္အမိန္႕ထုတ္ခဲ႕သည္။ တိုင္းရင္းသား
အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္တို႕အား ဗမာမြတ္စလင္ဟု သန္းေခါင္စာရင္းတြင္လည္း တစ္သမတ္တည္း
စာရင္း သတ္မွတ္ရန္ဟူ၍ ေၾကညာခ်က္ အမိန္႔ထုတ္ေပးခဲ့ျခင္းပင္။
(စကားမစပ္ တ႐ုတ္ဆိုေသာ
အေခၚအေဝၚသည္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပါပင္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွသာ ေခၚသည့္
စကားလံုးတစ္ခု။ သို႔ေသာ္ မတူသည္က ယခုခ်ိန္ထိ ထိုစကားလံုး
သံုးႏႈန္းျခင္းေနာက္ကြယ္တြင္ အျခား တစ္စံုတစ္ရာ သက္ေရာက္မႈ၊ ႏွိမ္ခ်မႈ လံုးဝ မ႐ွိ၊
ဤအခ်က္က ကုလားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္။)
ထိုစဥ္ကတည္းက ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရး
ေလာကတြင္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအား ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ဟုသာေခၚခဲ့ၾကသည္။
၁၉၄၆
ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ၌ က်င္းပခဲ့ေသာ ေ႐ႊတိဂုံအလယ္ပစၥယံ လူထုအစည္းအေ၀းပဲြႀကီး၌
ဖဆပလအဖဲြ႕မွ ဆရာႀကီး ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ဳိမွ အဆိုအမွတ္(၆)
တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္အဆိုတင္သြင္းရာတြင္-
“ ဗမာမြတ္စလင္မ္္မ်ားသည္ မိမိတို႕သည္
ဗမာလူမ်ဳိးမ်ားပင္ျဖစ္သည္ဟု အျမင္မွန္ထားၾကသည့္အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္ တို႕ကလည္း
ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႕၏ အခြင့္အေရးမ်ားကို ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ထည့္သြင္းေျပာၾကား သြားခဲ့ပါသည္။
၁၉၄၆-ခု ဒီဇင္ဘာ ၆ ရက္ မွ ၈ ရက္ေန႕အထိ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဇိနတ္မိန္းကေလးေက်ာင္း၌က်င္းပေသာ ဗမက ျပည္လံုးကြ်တ္ ညီလာခံႀကီးမွ
ဗမာမြတ္စလင္ တို႕သည္ လူနည္းစုေလာ သို႕မဟုတ္ လူမ်ားစုေလာဟူ၍ နွစ္ဖက္
သေဘာကဲြလဲြေနသည္။ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္၏ သဘာပတိမဲသည္ အဆံုးအျဖတ္မဲျဖစ္ ခဲ့သည္။ ဗမာမြတ္စလင္ကို
လူမ်ားစုအျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ လန္ဒန္တြင္ ေရာက္ေနေသာ
ဖဆပလဥကၠ႒ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္းထံသို႕ ဗမာမြတ္စလင္လူမ်ားစုအျဖစ္ေနရန္ဗမက
ျပည္လံုးကြ်တ္ညီလာခံမွ ဆံုးျဖတ္ေၾကာင္းေၾကးနန္းပို႕ခဲ႕သည္။
ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍
အာဇာနည္ႀကီး ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳက ဒီဗမက (ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္)ကလူေတြေတာ့
တစ္ခ်ိန္မွာ ဘာမွမ ဟုတ္တဲ့ ကုလားေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့မွာပဲ ဟု
သံေယာဇဥ္ေဒါေသာျဖင့္ ဆိုခဲ့ဖူးသည္။ ေသြး ထြက္ေအာင္ မွန္ပါသည္။ ေနာက္လူေတြကိုလည္း
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔၊ ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳတို႔လိုပင္ ျပည့္ဝေသာ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု
ယံုၾကည္ခဲ့ၾကမိသည္ကိုး။ ေနာက္တစ္ခ်က္က တိုင္းျပည္လြတ္ လပ္ေရးအတြက္ အပူတစ္ျပင္း
ႀကိဳးပမ္းေနၾကစဥ္ မိမိတို႔ တစ္ကိုယ္ရည္အတြက္ အခြင့္အေရးေပးသည္ကိုပင္ အျပည့္အဝ
မယူမိခဲ့ၾက။ ဒီလိုေခါင္း ေဆာင္ႀကီးေတြ အၾကာမီ လုပ္ၾကံခံလိုက္ရၿပီး
တိုင္းျပည္အနာဂတ္က ေဇာက္ထိုးမိုးေျမွာ္ ေျပာင္းသြားလိမ့္မည္ဟုလည္း ဘယ္သူကမွ
မတြက္မိခဲ့ၾက။
၁၉၅၅ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉ရက္ေန႔တြင္
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးနုက ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္လက္ေအာက္႐ွိ အသင္းအဖြဲ႔ျဖစ္ေသာ ဗမကကို
ဖ်က္ခိုင္းစဥ္တြင္လည္း “ဗမက က ဗမာေတြပါ။ မြတ္စလင္မ္ဘာသာယူထားတဲ့ ဗမာေတြပါ။”
ဟူေသာစကားကို သံုးခဲ့သည္။ (၁၉၅၅ ဒီဇင္ဘာ၃၀ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ)
၁၉၈၂ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ၈ရက္ေန႔
အလံုလမ္း႐ွိ သမၼတအိမ္ေတာ္တြင္ အစည္းအေဝးက်င္းပရာတြင္ မဆလဥကၠ႒ႀကီး
(တ႐ုတ္ကျပားတစ္ဦးျဖစ္ သည့္) ဦးေနဝင္း၏ မိန္႔ခြန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္
စိတ္ထိခိုက္စရာ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ကုလား၊ ကုလားျပည္စသည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား
လႈိင္လႈိင္သံုး ကာ ဧည့္ႏိုင္ငံသားဟူသည္ကို စတင္ေျပာခဲ့သည္။ ျပည္တြင္းတြင္
႐ွိေနသည့္ ကုလားမ်ား (တ႐ုတ္မ်ားလည္း သူ႔မိန္႔ခြနး္တြင္ပါပါသည္)သည္ ျမန္မာႏိုင္
ငံအတြက္ သစၥာေဖာက္မ်ားပမာ သးံုစြဲသြားခဲ့ပါသည္။ (၁၉၈၂ေအာက္တိုဘာလ ၉ရက္ေန႔ The
Working People’s Daily အဂၤလိပ္ သတင္းစာတြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္
အဆိုပါမိန္႔ခြန္းဘာသာျပန္ ပါ႐ွိခဲ့သည္။)
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
တမန္ေတာ္ေန႔အခမ္းအနားသို႔ သာသနာေရးဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔တက္ေရာက္ကာ
အမွာစကားေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ “ဗမာ ျပည္ဖြား ဗမာမြတ္စလင္မ္မ်ားသည္
ဗမာသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အစၥလာမ္ဘာသာကိုးကြယ္ျခင္းေၾကာင့္ ကုလား ျဖစ္မသြား” ဟု
ဆိုျပန္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ သတင္းစာမ်ားကလည္း အဆိုပါစကားရပ္ကို ကိုးကား
ေဖာ္ျပခဲ့ၾကျပန္သည္။
ယခု တစ္ခါ တစ္မ်ိဳး ဆိုၾကျပန္ပါၿပီ။
မႏွစ္က ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေမးခြန္းေမးရာတြင္ ဦးခင္ရီက
ဘဂၤါလီမ်ားကို ဆိုလိုသည္ဟု ထင္ေၾကာင္း အစခ်ီကာ ေျပာသြားခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္
အႏွံ႔အျပားတြင္ ႐ွိေနေသာ ဗမာ မြတ္စလင္မ္ေတြကို ဘဂၤါလီႏွင့္ ေရာခ်ေျဖသြားသည္။
တစ္ႀကိမ္။
မၾကာေသးမီက သတင္းစာ ႏွစ္ေစာင္တြင္
ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ေသာက်ီးအမည္ျဖင့္ ေဆာင္းပါး ပါလာျပန္သည္။ မြတ္စလင္မ္ႏွင့္
ခ်စ္တီးကုလားကိုပင္ ခြဲမသိသည့္ ပုဂၢိဳလ္က အဆင့္မ႐ွိသည့္ ပံုစံေရးခဲ့ျပန္သည္။
႐ိုဟင္ဂ်ာကို ေျပာသည္လား။ ျပည္တြင္းမွာ အစဥ္အဆက္ေနလာသည့္ မြတ္စလင္မ္မ်ားကိုပါ
သိမ္းက်ံဳး ရည္ညႊန္းခဲ့သည္လား သာမန္ စာဖတ္သူပင္ အလြယ္တကူ ခြဲသိႏိုင္ပါသည္။
ယခုတစ္ဖန္ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ သတင္းစာက
ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဆိုျပန္ပါၿပီ။ မြတ္စလင္မ္ကုလားတဲ့။ မြတိစလင္မ္ဘက္က
မခံရပ္ႏိုင္မွန္းသိေတာ့ ျပင္ေပးသည္က “ျပည္တြင္းေန အစၥလာမ္ ဘာသာ ကိုးကြယ္သူ” တဲ့။
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္
ျဖစ္လာေစရန္ အဓိက အခန္းက႑မွ ပါဝင္ခဲ့ဖူးသူ မဟာသေရစည္သူဘြဲ႔ရ သံအမတ္ႀကီးဦးေဖခင္
မကြယ္လြန္မီက ညီလာခံတစ္ခုတြင္ “တို႔ဗမာျပည္က ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြအားလံုး ကုလားေတြကြ၊
ႏိုင္ငံျခားက ကူးလာတဲ့ မ်ိဳးမစစ္တဲ့ေကာင္ေတြကြ၊ တို႔ကို ကုလားလူမ်ိဳးလို႔သာ
မွတ္ပံုတင္မွာ မင္းတို႔ သတၱိ႐ွိရင္ သတ္မွတ္ၾက…”ဟုေဒါသတစ္ႀကီး ခံစားခ်က္တစ္ႀကီး
ေျပာခဲ့ဖူးေၾကာင္း ထိုညီလာခံတြင္ တက္ေရာက္ခဲ့သူမ်ား ျပန္ေျပာျပသည္ကို
ၾကားဖူးပါသည္။
အဖိုးေလးျဖစ္သူ ဦးညီညီကလည္း
ဆံုးခါနီးေနာက္ပိုင္းအခ်ိန္တြင္ “ငါက ကုလားႀကီးကြ၊ ငါက ကုလားႀကီးကြ” ဟု
တစ္ဖြဖြေျပာ ခဲ့ျပန္ပါသည္။
စာေရးဆရာႀကီး
ပသီဦးကိုကိုေလး မဆံုးမီ လပိုင္းအလိုက စကားေျပာျဖစ္ရာတြင္လည္း သူ႔တစ္သက္
ဘာပဲလုပ္ခဲ့လုပ္ခဲ့ ေနာက္ ဆံုး ကုလားႀကီးက ကုလားႀကီးပါပဲဟု ဆိုသြားခဲ့ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ
႐ွီအဟ္မြတ္စလင္မ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ အလ္ဟာဂ်္ ဦးေမာင္ေမာင္တာ ကလည္း သူ၏ညီအစ္ကို
ရင္းခ်ာမ်ားတြင္ အစၥလာမ္ဘာသာကိုးကြယ္ေသာ သူ၏မွတ္ပံုတင္တြင္ လူမ်ိဳး အီႏၵိယ+ဗမာ
ျဖစ္ေနၿပီး ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္သည့္ တစ္အူတံုဆင္း ညီေနာင္က ဗမာလူမ်ိဳး
ျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို ႏိုင္ငံေတာ္ တာဝန္႐ွိသူမ်ားထံ ေမးျမန္းတင္ျပခဲ့ဖူးသည္။
ကြယ္လြန္သူ ဆရာႀကီး ဦးတင့္ေဆြ
(ေမာ္လဝီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကလည္း) ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ (သာသနာေရးဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔ ကို
ေမးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္) သတ္မွတ္တဲ့ လူမ်ိဳးဆိုတာ လူတစ္ေယာက္က မဟာဗႏၵဳလ
ပန္းျခံလမ္းအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာရာမွာ ဆူးေလဘုရားေပၚတက္သြားရင္ ဗမာစစ္စစ္၊ ေဘးက
ဗလီေပၚတက္ရင္ အိႏၵိယေပါင္းထည့္သည့္ မူဝါဒပါလား ဟု ေမးခဲ့ဖူးပါသည္။
ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ေျပာပါေတာ့မည္။
ကၽြန္ေတာ္သည္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘာေကာင္ျဖစ္လို႔ ျဖစ္မွန္း အမွန္တစ္ကယ္
မသိသူျဖစ္ပါ သည္။
၁၀ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ ထြက္လာေတာ့
လူမ်ိဳးဗမာ၊ ဘာသာအစၥလာမ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ မိသားစု ဘိုးစဥ္ ေဘာင္ဆက္လည္း
ထိုနည္းအတိုင္းပါပင္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔၊ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္တို႔၊
ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳတို႔ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ လမ္းစဥ္ဟုဆိုရပါမည္။ (ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းသည္က
ထိုေခါင္း ေဆာင္မ်ား မ႐ွိၾကေတာ့။) ထို႔ေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္က ဘာေျပာေျပာ
ဥပေဒေၾကာင္းအရ ငါသည္ ဗမာတိုင္းရင္းသား ရယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။
တိုက္ပံုကို ျမတ္ႏိုးဂုဏ္ယူစြာ ဝတ္ခဲ့သည္။
အသက္ ၂၃ႏွစ္ အ႐ြယ္ထိ ကိုယ့္ကိုကိုယ္
ဗမာ ထင္ခဲ့သူ။ ထိုစဥ္ကမွ ညီငယ္ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ ေျပာင္းရေတာ့
တစ္မိသားစုလံုး၏ အိမ္ေထာင္စုဇ ယားတြင္ လူမ်ိဳး ဗမာ ေ႐ွ႕တြင္ အိႏၵိယ
ထပ္ေပါင္းခံရသူ။ ကၽြန္ေတာ့္သား ေမြးေတာ့ အိမ္ေထာင္စုဇယားတြင္ ထည့္သြင္းခ်ိန္တြင္
သူ႔လူမ်ိဳးက “အိႏၵိယ+ဗမာ+ ဗမာ+ အိႏၵိယ+ပေလာင္” ပါတဲ့။
မၾကာမီ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၊ ၃၀ အတြင္း
ပထမဆံုးအျဖစ္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူပါေတာ့မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔အျပားတြင္
႐ွိေန ေသာ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားလည္း ထိုစာရင္းတြင္ ပါဝင္ၾကပါမည္။ ထိုသူတို႔ကို
ဘာလူမ်ဳိးဟု သတ္မွတ္ပါမည္လဲ။ တစ္ညီတစ္ ညြတ္ထဲ ကုလား လူမ်ိဳးဟု ေခၚေဝၚ
သတ္မွတ္မည္ေလာ။ ဝန္ႀကီး ဦးခင္ရီ မၾကာမၾကာ သံုးစြဲေနသည့္ ဘဂၤါလီဟု စာရင္း
သြင္းေပးမည္ေလာ။ မိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ သမီး မွတ္ပံုတင္တြင္
ပါသလို အိႏၵိယလူမ်ိဳးေလာ။ (အေတာ္ အထာမၾကသည့္ စကားလံုးျဖစ္သည္။ ကမၻာတြင္ အိႏၵိယ
ႏုိင္ငံသားသာ႐ွိသည္၊ အိႏၵိယလူမ်ိဳးဟူ၍ မ႐ွိ။ ဟင္ဒီလူမ်ိဳးသာ ႐ွိမည္။
နိုင္ငံတစ္ခုအမည္ႏွင့္ ဗမာ တြဲဖက္အေဖာ္ျပခံေနရေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလူမ်ိဳးအမည္သည္ ႐ွာမွ႐ွားဟု ဆိုရမည့္ အံ့ဖြယ္တစ္ခုျဖစ္သည္။)
မည္သည့္ မူႏွင့္ ဆက္သြားၾကပါမည္လဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြသည္
မျပည့္ဝေသာ ႏိုင္ငံသားလား။ တစ္ပိုင္းတစ္စ ႏိုင္ငံသားလား။ မိမိတို႔၏
ေမြးရာပါအေနအထားအရ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ မ႐ွိဘဲ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီႏိုင္ငံမွာ
လူျဖစ္ေနရေသာ ဘာမွန္းမသိသည့္ သတၱဝါမ်ားလား။ ျပည္တြင္းေန
အစၥလာမ္ဘာသာကိုးကြယ္သူဆိုသည္ကို ႐ွင္းလင္းစြာ နားလည္ျခင္း မ႐ွိပါခင္ဗ်ား။ ႏိုင္ငံေတာ္
သီခ်င္းဆိုစဥ္ “ ဒါတို႔ျပည္၊ ဒါတို႔ေျမ တို႔ပိုင္နက္ေျမ”ကို လိပ္ျပာလံုလံု
ဆိုခြင့္ ႐ွိေသာသူမ်ား ၊ ဒီေျမဒီေရကို ခ်စ္ပိုင္ခြင့္ ႐ွိေသာသူမ်ား
ဟုတ္ပါရဲ့လားခင္ဗ်ား။
လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးသူရ ေ႐ႊမန္း ႏွင့္
ျပည္သူတို႔အားထားရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔ အမွဴးျပဳေသာ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးမွ
လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္ ဥပေဒျပဳေရးမ႑ိဳင္၊ အခ်ိန္တုိေလးအတြင္း
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားစြာ အံ့အားသင့္ရေလာက္ေအာင္ လုပ္ျပသြားခဲ့သည့္ ျပည္သူတို႔၏
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ အမွဴးျပဳေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္၊ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္မွ
တာဝန္႐ွိသူမ်ား၊ ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္း၊ ဦးခင္ရီ စသည္တို ႔ဦးေေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္
ျပန္ၾကားေရး တာဝန္႐ွိသူမ်ားႏွင့္ စာနယ္ဇင္း သတင္းမီဒီယာ အသီးသီးကို
ကိုယ္စားျပဳသည့္ စတုထၱမ႑ိဳင္၊ ထိုသည့္ေနာက္ ပဥၥမမ႑ိဳင္ ဟုတင္စား ေခၚဆိုလို သည့္
ဘာသာသာသနာအသီးသီးမွ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဓမၼဆရာမ်ား၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာ္မ်ားကို
စာ႐ႈသူ မိတ္ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္စား ေမးေပးပါလားခင္ဗ်ား။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ ဘာေကာင္မွန္း မသိေတာ့လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သည္
ျမန္မာျပည္တြင္ ဘာပါလဲခင္ဗ်ား။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ၁၉၅၅ခုႏွစ္တြင္ ဗမက
ဖ်က္ခိုင္းစဥ္က ခင္ဗ်ားတို႔ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကုလားလား ဗမာလား
စဥ္းစားတာ ႏွစ္မိနစ္မၾကာပါဘူးဟု ထည့္သြင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ သူကေတာ့ ဘာေၾကာင့္
ႏွစ္မိနစ္မၾကာဟု ထင္သည္မသိ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ႏွစ္၃၀နီးပါး ၾကာေနပါၿပီ၊
အေျဖမရေသးပါခင္ဗ်ား။ ႏွစ္မိနစ္ မၾကာႏိုင္သည္က ကုလားျဖစ္လို႔ဟုသာ ယူဆရပါမည္လား။
ကုလား၊ ကျပား၊ ေသြးေႏွာ၊ အိႏၵိယဗမာ၊
ပသီကုလား၊ မ်ိဳးမစစ္၊ ဗမာမြတ္စလင္မ္ မည္သို႔ေခၚေခၚ ကၽြန္ေတာ့္တြင္ (အနည္းဆံုး
အထက္အဆက္ ၄ဆက္တြင္ မဟုတ္သည့္) မည္သည့္ အဆက္အႏြယ္ ကမွန္း ေသခ်ာမသိေသာ
ႏိုင္ငံျခားသားေသြး (ကုလားေသြး) ပါပါသည္။ တစ္ဖက္ကလည္း ဗမာေသြး တိုင္းရင္းသားေသြး
ပါပါသည္။ လူႀကီးမင္းတို႔ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္
ဒီေျမမွာပဲေနၾကကာ ဒီေျမမွာပဲ ေသၾကရမည့္ မနည္းလွသည့္ လူ႕အစုအေဝးတစ္ရပ္ျဖစ္ သည္။
ဒီေျမဒီေရတြင္ ႀကီးျပင္းလာရသည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔တြင္ အျခားလည္း သြားစရာ မ႐ွိ၊
ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္လ်င္လည္း တစ္ကမၻာလံုးက သတ္မွတ္သည္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ “ျပည္တြင္းေန
အစၥလာမ္ ဘာသာ ကိုးကြယ္သူ”သည္ အျခား ႏိုင္င္ငံသားမ်ား နည္းတူ ပတ္စပို႔တ္အနီကိုင္
ျမန္မာမ်ားသာ။
ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္
ဗမာေသြးပါမႈအရ က်န္ဗမာမ်ားႏွင့္ ညီေနာင္ဝမ္းကြဲဟု သတ္မွတ္ပါသည္။ က်န္ဗမာမ်ားကေရာ
ေတာ္သည့္ေသြးကိုၾကည့္ကာ ဝမ္းကြဲညီေနာင္အျဖစ္ လက္တြဲလိုပါသလား၊ ညီေနာင္ရင္းခ်ာ
တစ္အူတံုဆင္း မဟုတ္သည့္အတြက္ ေဆြခန္းမ်ိဳးခန္း ျဖတ္လိုပါသလား။
မကင္းႏိုင္သည့္အတူတူ တည့္ေအာင္
အဆင္ေျပေအာင္ ေနၾကလ်င္ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ား။
Credit: ေက်ာ္မိုးေအာင္
Source: MMSY
Subscribe to:
Comments (Atom)
